Bir Erken Cumhuriyet apolojisiTarih
Zafer Toprak’ın malumat bakımından gani ama analiz bakımından suya tirit metni. Apolojik tarafı buram buram kokan bir kitap. Yazarı ve onun mantalitesi ile gayet uyuşuyor o bakımdan. Okumasam da olur diyeceğim bi’şey.
“ Ölüm ne kadar rezil, çirkin olursa olsun biraz da mutluluktu. Bu hayvan insanların kölesi olmaktan, bir kemik parçası ya da bir tas tirit uğruna gece gündüz kuyruk sallamaktan, havlamaktan kurtulmuştu artık. Kimse o kemiği, o tiriti başına kakamayacaktı bundan sonra. Ha köpek ha insan, ikisi de birdi. Yaşarken biri köle, biri de efendiydi.”
“ #faikbaysal ‘ın, “Edebiyatımızın insan platformu üzerine kurulan güdümsüz ilk kırsal bölge romanıdır,” diyerek sunduğu Sarduvan; kırsalı, kırsal insanını, yoksulluğu, kandırmacayı ve sürekli sömürülmeye mahkum olan halkı anlatıyor. Bunu yaparken karakterlere üflediği ruh, bir bakıma insan olmanın rahatsız edici gerçeklerini de gözler önüne seriyor.”
Altın bulma hayali ile Sarduvan’a giden Kavruk, kendini bir anda sefaletin içinde bulur. Günlerce aç susuz kalması Kavruk için çekilmez bir hâl alır. Para babası ağaların yanında çalışmaya başlar. İlk etapta bugüne dek yapmadığı hırsızlık ile tanışır. Bu duygu kendisini kötü hissetmesine sebep olurken, aynı zamanda insanların eşit yaşam biçimine neden sahip olamadıkları üzerine içsel bir sorgulama ile baş başa kalır. Çalıştığı yerlerde hakkı olan paraları alamazken üstüne birde hırsızlıkla suçlanması Kavruk için yaşamanın anlamsız olduğu düşüncesini geliştirir. Kırsal kesimin halkı gece gündüz demeden çalışırlar, daha yaşanır bir hayat için çabalarken karınlarını doyurmak bile imkânsızdır. Yalanların, ast-üst ayrımının, yoksulluğun hüküm sürdüğü bu kesimin yaşama karşı ayakta durabilme çabalarını ele alan kitap, Kavruk karakteri ve yan karakterler ile okurları farklı bir atmosfere sokuyor. Haksızlığa boyun eğmenin insan gibi yaşamaya engel olduğuna kanaat getirmesi sonucu Kavruk, düzene baş kaldıracak ve sonucunda neler yaşayacaktır? Para babası sözüm ona Ağa denilen kişilerin
SEYİR TERASI
Selam herkese..Sizlere Seyir Terası kitabım ile geldim..Hayat ne garip dedirten bir hikaye..Sona geldiğimde kitabın başından beri hissettiğim duygular tepetaklak oldu ..Ne umdum,ne buldum..
Gür saçlı Müzik öğretmeni ile kahverengi saçlı ve güzel gözlü Beden Eğitimi öğretmeninin hikayesi nasıl aşka dönüşüyor ona şahit oluyoruz..Gür saçlı adam,kahverengi saçlısını takip ediyor ve ona açılmak için yollar arıyor.Onu ilk gördüğünde aşık olmuş ve peşini hiç bırakmamıştır. Bu bir saplantı ya da sarkıntılık değildi asla aksine masum bir aşkın yaptırdıklarıydı..Ve birgün gür saçlı adam,kahverenglisine açılır ve aralarındaki etkileşim gün geçtikçe çoğalır. Birbirlerine yörelerine ait yemekler yaparlar,keyifli zamanlar geçirirler.
Kitabımızda karakterlerin nereli olduklarını düşünmek bizlere bırakılmış.Yörelerine ait özelliklerden bahsedilmiş..Şahsen bende merak uyandırdı bu durum..Acaba nereliler diye bilmeye çalıştım..Hatta araştırdım,Tirit,höşmerim nereye ait diye!!
Karakterlerin fiziksel özelliklerinden ve kişiliklerinden de bahsedilmiş kitap boyunca..Tüm bunlardan gür saçlı adamın naif,kibar,düşünceli,ince,ayrıntılı biri olduğunu,kahverengi saçlı kadının da asi, özgür, inat,yalnız biri olduğunu anlıyoruz..
İşte bu ikilinin hayatında güzel giderken birşeyler sonda ne oluyor da bu güzel rüyadan çıkıyor gür saçlı adam?
Keyifli okumalar diliyorum şimdiden okuyacak olan herkese...
️Aşk uslanmaz bir deliyken, sevgi aklın sakinliği idi.Biri,ötekinin antisyası idi!
Kötülük olmadan iyiliğin anlamı olmadığı gibi,sevgi olmadan da aşk olmazdı. Ekşinin tadını bilmeseydik tatlıdan zevk almazdık..İnsanlar olmasaydı dünya bomboş kalırdı!Sevginin hammaddesi aşk ise;kor ateşte yanmadan suyu tanıyamazdık..Hep sakin bir sevgi isteseydik çatışmayı bilemezdik..️
Yazar Ankara'daki söyleşisinde "osmanlıları barbar gibi göstermişsiniz" diyen bir okuyucuya "onlar kazanan taraf, bir de benim desteğime ihtiyaçları yok," cevabı vermiştir...
*
Rahat okunan, spektakuler ve dolayisiyla ticari iyi konu secen, ama yazdiklarinda umberto eco'dan cok orhan pamuk cinsi bir tarih bilgisi ve işlemesi sezilebilen, lubnanli bir yazar. populerse bizden degildir mantigi icinde degil, okuduklarimi yuzeysel buldugum, guzelim bir konu bulmuşken hayyam'la titanic'le ilgili iki mukemmel roman, hatta bir roman dizisi cikartabilecekken suyuna tirit birşeyler yazmış olmasi nedeniyle hakkinda cok olumlu dusunemedigim yazar.
rahmetli sabanci'nin musluk suyundan daha kotu tadi olan bir suyu, hayat markasiyla guzelce şişeleyip satabilmesi turunden takdir edilebilecek bir kişidir, orasi ayri...
Selâmün Aleyküm...
"Aişe'nin kadınlara üstünlüğü, tirit yemeğinin diğer yemeklere olan üstünlüğü gibidir."
Hz Muhammed
~~~
Kitabı çok beğendim. Bir önceki incelememde de belirttiğim gibi peygamber efendimizin eşlerinin hayatlarına ayrı bir merakım var.
Şunu da eklemek istiyorum iffet meselesi var yani kitapta da geçiyor. O kısım çok güzeldi. Yani ifk hadisesi...
Yeri geldiğinde kıskanç olabilen validemiz beni her sayfa çevirişimde yüzümde tebessüm ettirdi:)
Herkese tavsiye ediyorum.
Okuyun, okutturun...
Kitapla kalın!
Ve şunu bırakıp gidelim:)
"Peygamber, müminlere kendi canlarından önce gelir. Onun eşleri de müminlerin anasıdır." Ashab 33/6
Hz. Aişe'nin hayatı muazzam. İlim deryası mübarek annemiz. Ne desem bilemedim diye düşünürken aklıma şu mütevazi sözünün gelmesi peki;
"Keşke şu yeryüzündeki bitkilerden bir bitki olsaydım da kimse beni anmasaydı." Ardından o kadar hadis,tefsir,fıkıh... ve daha birçok alana yönelik bıraktığı yüklü mirası dahil göz ardı edip böyle bir söz söylemesi...
Peki ya edebi..? Hangimiz gözleri âmâ bir kimseden haya ederiz...
Efendimizin (sav) en sevdiği kişi oluşu.Ben öyle inanıyorum ki Efendimizin (sav)'in muhabbet yönünde en çok lezzet aldığı kişiydi ki şu sözü çok manidar değil mi..
"Aişe'nin kadınlara üstünlüğü,tirit yemeğinin diğer yemeklere olan üstünlüğü gibidir."
Her noktasına vuruldum,her noktasın hayran kaldım.. sanırım kitabı baştan başlayıp buraya yazsam daha kolay olacak heybeme dolan hislerimi ifade etmekten.