Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benimde bir ruhum bulunduğunu öğrettin.
Bu romanda realkarnasyon, zaman-mekan karmaşası yaşamış olsamda usta yazar öyle bir geçişler yapmışki romandan kopup hikayeyi kaçırmıyorsunuz. En sevdiğim bölüm ise kesinlikle Selim Pusat'ın Tanrı ile konuştuğu bölüm ve onun yanında sadece annesinin durması