Günümüz insanlarının bünyelerinde şu iki husus olmayınca gerçekten kendilerini umursamıyorum;
1)İnatlaşmak yerine gerektiğinde alttan alıp çözüm odaklı konuşabilmek
2)Merhamet duygusuna sahip olmak.
Hayat sözlüğü bir bütündür.Bir kelimesini dahi ayıramazsın.Ekleme yapabilirsin ama silemezsin.Zor olan tek şey var:Yaşamadan öğrenemezsin...
-Hayata bakışımızdaki farkındalık
Hayat, acı ve sevginin zıtlığında yaşanan bir ikilemde çalışan denklem gibiydi. Acılar paylaşılarak azalır, sevgi paylaşılarak çoğalırdı, hayatın temelinde daima paylaşmak vardı. Cennet ancak paylaşılarak kurulabilecek en güzel yer değil miydi?