Araştırdıklarım arasında bulduğum hazine Schopenhauer’dı. Öbürlerinin farkına bile varmadıkları, vardıklarında da tümü
kapsayan bir uyum ve anlaşılırlıkla çözümleyiverdikleri, bizi gözle
görülür bir biçimde alev alev saran dünyadaki acılardan, karmaşadan, ihtirastan ve kötülükten söz eden ilk oydu.
Ağaçlar gizem doluydu ve bence, yaşamın anlaşılması olanaksız anlamının nesnelleşmesiydiler. Bu nedenle, insanın bu anlamı ve onun şaşırtıcı işlemlerini en yakından duyumsadıkları yer ormanlardı.