Tuğba Nur Kılıç
@tnkklc
@artisinmanon
Enerji Sistemleri Mühendisi
Ankara
8 Şubat 2002
61 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Kitabı 3.5 aylık bir sürede sanki bir dersi çalışır gibi büyük bir özenle, notlar alarak, üzerinde çalışıp bana verdiklerini özümseyerek, gün gün ilerleyip bitirdim. Kadınlar olarak kendimizi, dünyayı ve hislerimizi anlamamız açısından derin bilgiler edinebileceğimiz ve hiç de hafife alınmayacak, son derece ciddi bir kitap. Zaman verilmeli, dikkat edilmeli ve son olarak birden çok kez okunmalı. Başucu kitabı yaparak ne doğru yapmışım. Okurken hali hazırda var olan bir şeylerin kafanızda oturduğunu göreceksiniz. Kadınların süregelen düzen konusunda bilinçlenmesini sağlayacak ve kurt olduğunu hatırlatacaktır. Önemli bir eser. Bu denli etkileyici bir kitap okumayalı 2 yıl olmuş. Bitirdiğinizde bir şey başarmış hissedeceksiniz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı ilk gördüğüm an zihnimde Thoreau’nun ‘Yürümek’ kitabı belirdi. Bundan üç sene önce tavsiye olarak verdiğim bir kitaptı. İçeriğine baktığımdaysa bunun yanında Nietzsche ve Kant gibi benim yakından ilgilendiğim kişilerin yine yürümek konu başlığı altında bölümlerinin olduğunu gördüm. Bilinçli, ilgi alanlarım bağlamında seçilmiş bir kitap olup okuduktan sonra da beni hayal kırıklığına uğratmadı.
Yürümek kitapta da bahsedildiği üzere bir tür içe dönüş, yaratıcılık ve kendini dönüştürme eylemi. Nietzsche’nin yaptığı uzun yürüyüşler üzerinde durulmasıyla birlikte, onun yürümek eylemine yüklediği büyük anlam da çok güzel bir biçimde açıklanmış. Onun için günün yürüdüğü saatleri asıl felsefi çalışmasını, işini ortaya koymasına olanak sağladığı ve diğer eser ve fikirlerin yorumunu yapmaktan ziyade kendi fikirlerini ortaya koymasına destek olan bir zaman dilimi. Özgünlüğünün destekçisi. Ayrıca kitapta bahsi geçen bütün düşünürlerin üzerinde durduğu ortak noktalardan biri de zihnimizin, berrak çalışması için fiziki bir desteğe ihtiyaç duyduğu. Telaşsız ve kendi başına yapılan yürüyüşler üretici beyni besler nitelikte. Tüm bu bahsedilen insanların bir yürüme rutini var. Az yeyip, her gün yürüyüp olabildiğince üretiyorlar. Zihinlerini serbest bırakıyorlar. Benim de yaşamımda benimsediğim az öğün yapmak üzerine örnekler verilmiş. Gandi başlarda et tüketmezken, hayatının ilerleyen safhalarında yalnızca taze meyve ve cevizle beslenmiş. Son sayfalarda ise Gandi’nin üzerinden yürümenin bir başkaldırı olması durumuna değinilmiş. Değiştirmek istediğimiz şeyler olduğunda, bir fikri savunduğumuzda, toplumsal sorunlar baş gösterdiğinde yine yürümeye başvururuz. Kısacası yürümek o kadar güçlü bir eylem ki, birçok toplumda bir araya gelip yürüyen insanların bir şeyleri değiştirme
Zülfü Livaneli’nde sevdiğim şey, günlük ve basit olaylar anlattığı bölümlerinin arasında ciddi toplumsal sorunlarımıza da özenle yer ayırıyor olması. Ne olup bittiğinin üzerinde duruyor.
Ve görüyorum ki yıllar içerisinde değişen/düzelen bir durum olmamış ülkemizde. Kadın cinayetleri, hayvanlara zulüm, siyasette ani ve beklenmedik karar değişiklikleri… Ben okunması nispeten kolay olan kitap ve metinlerin içerisinde, bu tarz üzerinde durulması gereken konulara değinilmesini çok önemli buluyorum. Yer yer toplumun çürümüş ve güvensiz yapısına somut bir bakış sunulmuş olması bakımından değerli. Kitap konuyu İstanbul ve bir otelin üzerinden takip edilmesi kolay bir şekilde veriyor. Ara ara zamansal gelgitler yaşatıyor diğer kitaplarında da olduğu gibi. Son zamanlarda daha az tercih ettiğim bir tür olsa da roman, özellikle insan ilişkilerini daha iyi anlamamız açısından önemli bir tür. İnsan için.
9/10
Başlarken bu kadar beğeneceğimi zannetmediğim kitap. Günlük havası veren bir mektup aslında okuduğumuz. Ve gerçeklik payı da oldukça yüksek bir mektup yazarın hayatı açısından. İçerisinde barındırdığı bazı ifadeler, belirtilen duyguların bana geçmesi, yaşanılan durumun merak uyandırması gibi noktaları baz alarak diyebilirim ki gerçekten de okuması oldukça keyifliydi. Ben yavaş okudum, çünkü istedim ki her bir cümleyi ve yazarın çıkarımlarını düşüneyim, sindirip o şekilde devam edeyim. Ağır bir kitap değil ancak asla basit bir kitap da değil. Başlarda mektubun gerçekten bahsı geçen kişiye mi yazıldığı konusunda tereddütler yaşadım. Bazı kısımlardaki yoğun anlatımdan kaynaklı olarak yazar kadar ben de o duyguları hissettim diyebilirim. İkinci kez okurum dediğim o değerli kitaplar listeme eklendi.
Çok uzun zamandır yazmak istediğim bir inceleme olacak. Bu kitabı öven, öneren pek çok insan gördüm ve ben de bir öneri üzerine okumuştum. Ancak benim bu kitabın sonuna gelmem biraz kendimi zorlama ile olmuştu. Normalde her adımını tahmin ettiğim, yazımı çok basit kitaplar okumaktan kaçınır ve kitabın en kötü ihtimalle başlarında iken bunun kararını verir ve okumayı bırakırım. Eğer ki küçük yaşlardan itibaren pek çok kurgu, roman veyahut hikaye okumuş biriyseniz önermeyeceğim bir kitap. İçerisinde maksimum düzeyde yaşanabilecek olumsuz olayların karakterlerin başına gelmesini konu alıyor. Okuma alışkanlığı olmayan insanlar için belki okuması kolay görülebilir, artısı budur. Hikaye olarak etkileyiciliği benim açımdan öngörülebilir ve numarasız olduğu için düşük. Olumsuz ne varsa bunların hepsi basit bir şekilde karakterlerin üzerine çöktürülmüş gibi. Bayılanı çok ancak edebi açıdan çok daha katkı sağlayacak, yine aynı konulu birçok kitap bulabilirsiniz. Popüler olan kitapların bir noktada olayı zaten basit olması olabilir. Bu konu kişilerin okuma deneyimleri ve geçmişlerine bağlı olarak değişiklik gösterecektir. Ben 1.5 sene önce 21 yaşımda okuduğumda bu hisler geçmişti ve hala bu konuda netim.
