Zeynep Topal
@topalz
İnsanlar, babalarıyla analarının dağ gibi ümitleriyle dünyaya geldikten sonra denizler gibi ümitsizlikler içinde boğularak kaybolup gidiyorlardı.
Reklam
Yani insan güzel bir cildin altındaki çirkinliğe -kana, damarlara, yağlara, sümüğe, dışkıya ve bütün fizyolojik çirkinliklere- kör kalmadan bir kadını sevemez. Aşık gözlerini oyup hakikatten vazgeçmelidir. Benim içinse hakikatsiz bir yaşam yaşarken ölmektir!
Hırs atına binenler, çoğu kez ne vakit düştüklerini anlayamazlar.
Gerçi dünyadaki bütün işler değersiz, başkaları istiyor diye kendi tutkusunu kendi gereksinimini dikkate almadan, para, onur ve başka şeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir.
Yani her geçen gün sevgili dostum, insanların diğer insanları kendinden yola çıkarak değerlendirmesinin ne kadar aptalca olduğunu daha iyi anlıyorum. Hem kendimle fazlasıyla meşgul olduğumdan, hem de iç dünyam fazlasıyla fırtınalı olduğundan, başkalarını kendi haline bırakmayı yeğliyorum, keşke onlar da benimle uğraşmasa.