Mustafa KayaEdebiyat
Biraz aş ve bir kâse su verdiler
Bana sen insansın dediler
Köle muamelesi gördüm
Bazen de kul oldum
Ne zengini hor
Ne de fakiri hakir gördüm
Öncelikle ben insan oldum
Bir daş veyahut bir torpak
Olabilirdim , ki olmak isterdim
Ama ben acımasız bir varlık oldum
Saraylar hanlar gezdim
Nice sultanlar , krallar gördüm
Ya azı kanaat önderi
Ya çoğu tazı semeri
Bana ne mi verdiler
Bir avuç torpak ve
Gökyüzü verdiler
Koca dünyada
İki metreden çok alanı bana fazla gördüler ...
TorpakŞiir
Bekle beni ey güzel sevdiğim,
Bekle, kaderimizi sen yaz bekle sen yaz.
Hamurumuzu sen yoğur o gece'de.
Torpagımızı sen at üstümüze ey sevgili.
Allah, Allah nidaları ile ölelim beraber;
Sal şu fikri benim aklıma,sal şu beyni bana..
Ey sevdiğim güzel, sevdalım benim.. giderem indi, sevgili beni unutmasan indi..
Cemal Süreyaİnsan ve Hayat
"Yağmur olsan binlerce damla arasında bulur tutardım seni,çünki korkarım,torpak aldığını vermiyor geri."
Nasıl öldürürsün bir gülü?
En çaresiz, en gaddar biçimde mi?
Nasıl koparırsın filizlenen kökünü?
Ellerinle parçalar, çöpe mi atarsın?
Nasıl kırarsın dikenlerini,
Kendini korumaq için açtığı
Nasıl taçlarını bir-bir yakarsın
Bu mudur acı? Bu mudur hin içindeki?
Canını en çok nasıl yakarsın bir gülün?
Belki o ince belinden ikiye ayırıp dağıtarak
Belki torpağın dibine kadar gömerek
Nasıl kurutursun yapraklarını bir gülün?
Çox acı vereceğini sandığından yanılırsın
Gül hangi acıya dayanır ki? narin bedenine tüy değmez
Bir kesersin, bir daha dikersin. Yine döner geri
Rengarenk, dallı, budaklı...
Narindir gül, göz alıcıdır ya
Bir karış kör torpak ölür aşkıyla
Çox istiyorsan acı -acı öldürmeyi,
Bol-bol su ver. Dibini, torpağını, yarpağını sula
Öldürmek mi istiyorsun gülü? Köklerine sevdalar kat
Her gün öp, kokla, istemediği kadar karşıla her şeyini
Bol-bol su ver. Dibini, torpağını, yarpağını sula
Bir gün ya o dikeniyle seni yığar, ya tek- tek yaprakları solar.
