İmkansızın Şarkısı
Toru Vatanabe adlı ana karakter etrafında (Naoko, Midori, Reika, Nagasava yan karakterler) ve bizim pek de aşina olmadığımız bir konu örgüsü olmakla birlikte sizi okumaya iten, merak uyandıran yapıda bir roman. Ana karakterin olgunlaşma sürecinde içinde bulunduğu ikili ilişkiler, aşk, erotizm, yalnızlık, özlem temaları günlük hayat akışı içerisinde okuyucuya sunulmakta bu kitapta.
“"Hiçbir gerçek, bir sevdiğimizi kaybettiğimiz zaman duyduğumuz kederi gideremez. Hiçbir gerçek, hiçbir samimiyet, hiçbir güç, hiçbir nezaket bu acıyı geçiremiyor. Tek yapabileceğimiz şey, üzüntüyü sonuna dek yaşamak ve sonunda bundan bir sey öğrenmek, ama her ne öğrenirsek öğrenelim, bir sonraki beklenmedik üzüntüde bir yardımı olmuyor." alıntısı kitabın aklımızın bir ucunda bulunması gereken bir bilgi notu bence.
Olmazsa olmaz bir kitap mı siz okuyunca karar verin ama bana kendini kısa sürede okuttu.
Merhabalar
Bugün sizlere #imkansızınşarkısı eseri ile geldim. #harukimurakami kaleminden daha önce koşmasaydım yazamadım eserini okumuş sevmiştim bu yetişkin içerikli 374 sayfalık eser de güzeldi.
Kitapta geçen kahramanımız Toru Vatanebe on dokuz yirmi yaşlarında yaşadığı cinsel deneyimlerini, üniversite hayatını, dostluklarını ve hayata karşı bakış açısını bizlere sunuyor.
Yakın arkadaşı Kizuki'nin intiharı neticesinde Kizuki'nin kız arkadaşı Naoko'ya karşı beslediği hisler arkadaşlıktan öteye gider ama bir sorun vardır Naoko da Kizuki gibi hayatı anlamlandıramaz, acaba Vatanebe ona bir ışık olabilecek mi?
Üniversitede tanıştığı Midori ise Vatanabe'de bambaşka bir yer edinir, yüreği Naoko, aklı Midori der, hangisini seçecektir?
Sıkılmadan okuyacağınız bir eser, ismini nereden aldığını merak ediyordum ta ki sonunda yaşanılanlara kadar, tavsiye ederim kitapla kalın
@dogan_kitap
~
#alıntı
~
Hayat bize şimdiye kadar çok acımasız davrandı.
Ama sorun değil. Bize borçlu olduğu her şeyi geri alacağız.
~
Bilirsin işte çikolata kutularının içinde her tür çikolata olur, bazılarını seversin bazılarından hoşlanmazsın. İlk önce sevdiklerini yersin ve geriye pek de sevmediklerin kalır sadece. Ben acı veren şeyler yaşadığımda hep böyle düşünürüm işte. Şimdi bunu bir atlatırsam her şey yoluna girecek, hayat bir çikolata kutusudur.
~
Hayatımızı yaşayarak, ölümü besliyoruz. Doğru olmasına karşın bu öğrenmemiz gereken gerçeklerden sadece biriydi.
~
Zaman zaman kendimi bir müze bekçisi olarak görüyorum, kimsenin uğramadığı devasa boş bir müze bu; ve bu müzeye kimse için değil sadece kendim için bekçilik ediyorum.
~
Yaşıyorduk işte, o ve ben. Ve tek düşünmemiz gereken yaşamı sürdürmek olmalıydı.
~
Bir beyefendi istediğini değil, gerekeni yapan kişidir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
#harukimurakami 'nin hayatından izler bıraktığı kalsik tadında #imkansızsınşarkısı 'nda içsel yolculuğa çıkarttığı baş karakter Toru Vatanebe ve diğer karakterlere yüklediği kişilik özelliklerinden ilkel benlik, cinsel dürtü, bastırılmış duygu ve arzuların psikolojik tahlilleri, bazen trajediye yakın olaylarla, alt metninde insanın özünü işleme tarzı hayranlık uyandıran nitelikte. Günlük rutin olayların sıradanlığına, sihirli değnek deymişçesine betimlediği yer-mekan ve karakterlerle her olayın akıcı seyrine kapılıp merakla okudum.
Baş karakter Toru Vatanabe ile içsel bir yolculuğa evrilen, havayolculuğunda bir şarkı eşliğinde üniversite yılları (1968'li) geri dönüyoruz. Tek samimi olduğu arkadaşı Kizuki'nin intiharı ardından, Kizuki'nin kız arkadaşı Naoku ile yakınlaşmaya başlar Vatanabe. İşte tamda bundan sonra okur olayların içine çekilmeye başlıyor. Kitapta ilginç olan bir nokta var o da popülarite potansiyeli neredeyse sıfır olan Vatanabe'in kızlar üzerindeki etkisi şaşırtıcıydı. Cinselliğin fazlaca betimlenmiş olması, yazarın yalın anlatım tarzından olsa gerek, Reiko ile yaşadığı olayın detayı aşırı belirginliği dışında diğerleri rahatsız etmedi.
Japon kültürü, üniversiteli olma adabı ve müziğin insan ruhundaki etkisinin de altı çizilen kitabı #japonedebiyat sevenlere tavsiyemdir.
Orijinal adını Beatles’ın “Norwegian Wood” eserinden alan bu kitap, modern Japon edebiyatının gerçekçi romanları arasında yer alır. Postmodernizim; klasik edebiyat klişeleri yerine “kuralsızlık” şeklinde tanımlanabilen bir yazım tarzı ile yazılan romanlardır. Arayışa atıf yapan; tamamlanmamış, yarım bırakılmış ifadeler de bu roman tarzının bir özelliğidir. İmkânsızın Şarkısı; okuyanları, 1968-1970 yılları arasındaki Japonya’ya ve üniversiteli Japon gençlerinin gerçekçi hayatına götürür. Haruki Murakami, Japon Edebiyatından ziyade Batı edebiyatının tesiri altında kaldığı için Japonya’da bu yönü ile sıklıkla eleştirilmiştir. Japon kültürü yerine Batı yaşam tarzını daha fazla yansıttığı bu eseri; hem Japonya’da hem de dünyada övgüler almış ve yazarı bir anda tanınır hâle getirmiştir. Özellikle başlarda yer yer farklı zaman geçişleri olan roman, Toru Vatanabe’nin otuz yedi yaşındayken uçakla Hamburg’a inmesiyle başlar. Hemen ardından kahramanın yirmili yaşlarına dönen ve bir anılar zinciri ile Tokyo’da üniversiteye başladığı dönemleri konu alan roman; Vatanabe’nin lise yıllarında en yakın arkadaşı olan Kizuki’nin intiharı ve Kizuki’nin kız arkadaşı Naoko ile Vatanabe’nin uzun yürüyüşlerini, yakınlaşmalarını anlatır. Lise yıllarında Kizuki ölmeden önce de üçlü olarak iyi bir grup tecrübesi yaşayan Vatanabe, erkek arkadaşının intiharı ile derin bir sarsıntı yaşayan Naoko’yla üniversiteye başladıktan sonra tekrar karşılaşır. Birlikte çok az konuşarak uzun yürüyüşler yapmaktadırlar. Bir akşam Naoko’nun doğum gününde yakınlaşırlar. Bu olaydan sonra Naoko, ortadan kaybolup üniversiteye ara verir ve sinirlerini düzeltmek için doğa ile iç içe olan ve sıra dışı hastalara özgürlük ve huzur sağlayan bir hastaneye yatar. Vatanabe, bu arada aynı okuldan enerji dolu ve konuşkan Midori
Haruki Murakami İMKANSIZIN ŞARKISI
Öncelikle şunu belirtmem gerek bu incelemede kitabın genel hatları dışında karakter analizi ve yazarımızı eleştirmek temel alınacatır.
Baş karakterimizzz ‘Toru Vatanabe’ genelde konuşmasının tuhaf olduğunu söylerler bende buna odaklandığım ve sebebini bulduğumu düşünüyorum:
Toru sanki karşıdaki insan ile konuşurken bile kafasını odaklamakta zorluk çekiyor gibi.Ya da içindeki iç diyalogları durduramıyor ve karşıdaki ne söylese kafasındaki ile uğraştığı için ona vereceği yanıtlar geçiştirici ve tartışmayı karşıdakinin haklı çıkarıp bitirme çabalarında. Kitabın ortalarında çok emindim olan her şey Vatanabe’nin kafasında geçtiğine hatta kendisiyle konuşmaya başladığını ve dışardan bu duruma şahit olanların da olduğunu belirtiyordu. Bu da hipotezimin gerçek olma ihtimalini arttırıyor lakin yanılmışım…
Beni rahatsız eden bir başka detay ise Nagasava’nin Vatanabe’ye her fırsatta aynı olduklarına inandırmaya çalışması oldu. Bunu yapmasındaki yegane neden kendi ahlaki sisteminin doğruluğuna inanmak istemesi olduğunu düşünüyorum. Kendi yaptığı yanlışları doğru bir raya yerleştirmeye çalışması aslında içindeki o çirkin karartının kendi zihnini ele geçirmiş olduğunu gösteriyordu.
Murakami'nin diğer kitaplarında ise karakter analizlerinin ustalığı,gerçek ve gerçeküstünün başarılı bir şekilde harmanlandığını okumuştum fakat maalesef ki bu kitabı benim için büyük bir fiyasko oldu. Hatta yazarın popüler olmasını sağlayan esas kitap olduğunu duyunca çok şaşırdığımı söylemem gerekiyor.
Bu kitabın bana kattığı tek yarar kafamdaki düşünceleri savurması ve bana zaman tanıması oldu. Bunun dışında kitabı gerilerek okuduğumu söylemem gerek. Kitabı bitirdiğim zaman bir rahatlama yaşadım diyebilirim… Bu yüzden bu kitaba ayıracağınız zamanı yazarın bir başka kitabı
Öncelikle kitap harikulade. Zaten Japon Edebiyatı başlı başına bir başyapıt. Yazar kitabı okurken okuyucuyu betimleme yapmaya zorluyor ve bunu gayet iyi başarıyor. Cinsellik kitapta biraz çogay olsa da bu izafi bir konu. Bunun sizi kitaptan uzaklaştıracak bir yönü yok sonuçta. Sadece belirtmek istedim, belki bu tür konulardan hoşlanmayan arkadaşlar vardır. Toru Vatanabe'nin dinlediği bir şarkıyla anıları canlanıyor. İçerisinde aşk,ölüm,yalnızlık gibi konular yer alıyor. Bana göre kitabın içinde bahsi geçen müzikleri dinleyebilirsiniz. Hem bu sayede anlatım daha da canlanmış olacaktır. Okuyanlara fikirlerini sorduklarımda çoğu kişi olumlu yanıtlar vermedi lik kanımca kitabın en kötü, olaylara en uzak karekterinden dahi bir şeyler öğrenebileceğiniz bir eser.