Bencilce hayatın içine sürüklediğimiz çocuklarımızı hayata hazırlamak için yolculuklarındaki yol seçeneklerini söylemeli sadece.Toplumsal, içsel, ailesel diye adlandırılan ne kadar bilgi varsa sunmalı ancak neyi nasıl yapmak yaşamak isterlerse yalnızca saygıyla kabullenmeli bize göre olmasına engel olmalıyız.Kendi olmalı, kendince yaşamalı hayatı. Bizden alınan, kendim kavramını, hediye etmeliyiz çocuklara.Hayatın merkezinin aslında ne olduğunu anlayabilecek temizlikte olmalılar. Kesinlikle yolculuklarını izlemeli, destek olmalı ama yön belirtmemeli, seçimleriyle kendi olabildiği için gururlanmalıyız.
Senin bakışlarından bir sorunun olup olmadığını hissedebilen bir dostun var mı? Tek de olsa bir dostun var mı yoksa her durum için ayrı ayrı insan mı biriktirdin hayatında?  İş için başka insanlar, eğlenmek için başka, dertleşmek için yok sayılacak kadar az, dert dinlemek, destek olmak için başka mı herkes?