Toplu olarak insanları sevdikçe kişilere olan sevgim o oranda azalıyor. Hayalimde, olanca tutkumla insanlığa hizmet etmeyi kurduğum çok olmuştur, gerwkirse bu uğurda kendimi feda edebilirim. Gelgelelim, kimseyle aynı odada iki gün bile geçiremem, bunu deneyimlerimden biliyorum. Bana yaklaşan kimse kişilğimi eziyor, özgürlüğümü sınırlandırıyormuş gibi geliyor bana. Yirmi dört saat içinde en iyi insanlardan nefret edebilirim. Bitinden dofrada yemeği ağır yediği için, öbüründen, nezlesi var, dutmadan burnunu temizliyor diye... İnsanlarla ilişkiye girer girmez onlara düşman kasiliyorum. Ama kişilere nefretim arttıkça genel olarak insalığa sevgim o oranda artıyprfu.