TUĞBA ÖZTÜRK
@tugba85
1965 yılında Puerto Rico'lılarla iletişim kurabilmek için New York bölgesindeki öğretmen ve kamu çalışnalrından oluşan yüzlerce kişiye İspanyolca öğretmek gerekmiş ve öğretmen ihtiyacında bir artış olmuştu. Arkadaşı Gerrry Moris İspanyolca yayın yapan bir yapan bir raddyo istasyonundan Harlem bölgesinden ana dili İspanyolca kişilere gereksinim duyulduğu yolunda bir duyuru yapmıştı. Ertesi gün, büronun önünde iki yüz kadar genç insan bu işi kapabilmek için sırada bekliyordu ve bunlardan - pek çoğu okuldan atılmış - yaklaşık elli kadarı seçilmişti. Bu gençler, Birleşik Devetler Ybancılara Hizmet Enstitüsü'nün hizmeinde, üniversite mezunu dilbilimcilerce kullanımak üzere hazırlanmış İsponyolca el kılavuzu üzerine eğitim gördüler ve bir hafta içinde kendi kendilerinin öğretmeni oldular. Bu gençlerden her biri, İspanyolca konuşmak isteyen dört New York'luya bu dili öğretmekle yükümlüydü. atı ayiçinde söz konusu bu çalışma tamamlandı. bu bölgeden sorumlu Kardinal Spellman yüzyirmiyedi bölgenin her birinde üç üyenin İspanyolca konışarak iletişim kurbildiğini açıkldı. Hiçbir okul programı elde edilen bu sonuçla karşılaştırılamaz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Okul, modern proleteryanın dünya dini haline gelmiş ve teknolojik çağın fakir insanları için faydasız kurtuluş vaatlerinde bulunmaktaır. Uus-devlet, tüm halkı, geçmişin toplum üyeliğine kabul edilme ritüellerine ve hiyerarşik terfilere benzemeyen ve bir dizi diplomayla belgelenen gruplara ayırarak bu sistemi beninsemitir.
İş, boş zaman, siyaset, şehir yaşamı ve aile yaşamının bile kendi başlarına eğitimin aracı olmaları yerine, bunların alışkanlıklar ve bilgi bakımından okula bağımlı oldukları peşin olarak kabul edilmiştir.
Refah bürokrasileri, toplumun imgelem gücü üzerinde neyin değerli, ve uygulanabilir olduğuna karar veren profesyonel, siyasi ve mali tekel olma iddiası taşıralr. Söz konusu tekeller sefaletin modernizasyonunun köklerinde yer almaktadır.Kurumsal bir karşılığı olan her basit ihtiyaç, yeni bir fakir sınıfını meydana getirmekte ve yeni bir sefalet tanımı yapmaktadır. On yıl önce Meksika'da kişinin kendi evinde doğması, kendi evinde ölmesi ve bir arkadaşının mezarı yanına gömülmesi son derece normal bir yaşam düzeneğiydi. Kişinin sadece ruhsal ihtiyaçları kilisie kurumu tarafından giderilirdi. Şimdi ise yaşamın evde başlayıp evde sona ermesi sefaletin ya da çok özel bir imtiyazın işereti haine elmiştir. Hayatın sona ermesi ve ölüm, doktorların ve cenaze teşrifatçılarıın kurumsal idaresi altında gerçekleşmektedir.
