Osmanlı saraylarında, padişahları olası bir suikasttan korumak amacıyla çeşnicibaşıları bulunurdu. Çeşnicibaşılar, padişah için hazırlanan yiyecekleri ve içecekleri ona sunulmadan önce tadar, yaşamlarını ortaya koyarak onların zehirli olup olmadığını kontrol ederlerdi. Ölüm onların dilinin ucundaydı; tıpkı şairler gibi…