“Bir insan organı bir kusurundan ötürü her türlü duyuma kapalıysa, buna denk düşen fikirlere de her zaman bir o kadar kapalı olduğunu görürüz. Kör bir insanın renk mefhumu, sağır bir insanın da ses mefhumu yoktur. … Ilımlı tavırlara sahip bir insan köklü bir intikam ya da acımasızlık hakkında fikir sahibi olamaz; keza bencil bir kalbin dostluk ve alicenaplık mertebesini düşünmesi de kolay değildir.”