Bir kitap düşünün, her bir cümlesinde yüreğinizi titreten. Hele bir de son şiiri Lavinia ile biten..
Lavinia kelime anlamıyla muhteşem güzellikte olan zarif bir çiçektir. Aynı zamanda ‘ölüm çiçeği’ olarakta geçer. Lavinia’nın dizelerinin yaşayan bir şiir olmasının yanında, Özdemir Asaf’ın karşılıksız aşkını anlatır.
“ Şöyle bir rivayet var: Asaf’tan, Lavinia’yı kürsüde okuması istenir. Bu teklifi geri çevirmeyen Asaf, kürsüde şiirini okurken Lavinia diye seslendiği platonik aşkı da salondaki misafirler arasındadır ve Lavinia, salonu terk eder. Kalbi bin parçaya dağılan Asaf, Lavinia’yı hapsettiği şiirinde bırakır ve ona asla duygularını açmaz..”