...
Ben ki öğrendim uçmayı her uçuşuyla
O saf öğretmenlerin
Ormanda, denizde, sarp geçitlerde,
Kumdaki sırtımda,
Rüyalarda,
Kaldım burada, bağlanmış
Köklere,
Manyetik anaya, toprağa,
Aldatıp kendimi ve uçarak
Yalnızca içimden,
Tek başıma, karanlıkta.
Ölür bitki, gömülür yeniden,
Toprağa döner insanın ayakları,
Yalnızca kanatlar kaçar ölümden.
Kristal bir küredir dünya,
Uçmazsa insan yitirir yolunu :
Saydamlığı kavrayamaz.
Bu yüzden açıklıyorum
Kuşatılmamış berraklığı,
Ben ki kuşlardan öğrendim
Tutkulu umudu
Kesinliğini ve gerçeğini uçuşun.