Amaranta,
"Su erkekler de ne tuhaf," dedi. Diyecek baska söz bulamamisti günkü. "Papazlara karşı dövüşüp
canlarını veriyorlar, sonra da armagan diye dua
kitabi getiriyorlar."
Onun sözleri, ta belkemiğinden, içinden geliyor, üzerlerinde hâlâ insan sıcaklığını taşıyorlardı. Benim sözlerim, kâğıttandı, yalnız bir damlacık kanla bulaşmış halde, kafadan geliyorlardı; eğer herhangi bir değerleri var idiyse bu değeri, o bir damla kana borçluydular.