AĞIT
İlk bu sabah
İlk bu sabah
göğü görmedim
İlk bu sabah
kaysı çiçeklerini
Hüzün ilk kez konuk gibi gelmedi
Efendim, ev sahabım
Karacamı suya indiremedim
Şahanım uçurdum döndüremedim
Dağlar
Enikli kapılar kitlendi
Taş avlular sustu ben sustum
İlk kez bekledim ölümü
Dostu bekler gibi bekledim
Dağlar
Benim acım acıların beyidir
Canıma bir doru kısrakla gelir
Öfkeyi sabırda eritir
Umut yer
Suyunu gözümden içer bir zaman
Dağlar of dağlar.
(Ağıtlar ve Türküler)
Gülten Akın
Gel birlikte türkü dinleyelim. sen seç türküyü, ben hangi türkü olsa dertlenirim zaten.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gidiyorum anne…
Uzak bırakılmış hayallerimin,
Kelepçeye vurulmuş umutlarımın peşine gidiyorum.
Bir ömür boyu içimde taşıdığım sessizliğin,
Yaralı çocukluğumun izlerini alıp gidiyorum.
Ardımda yarım kalmış türküler,
Kapısı hiç çalınmamış sevinçler bırakıyorum.
Bir halkın acısını,
Bir annenin gözyaşını,
Bir çocuğun büyüyemeyen düşlerini sırtıma vurup gidiyorum.
Bilirim anne,
Her gidiş biraz eksiltir insanı.
Ben de eksile eksile çoğalan yaralarımı alıp gidiyorum.
Ne zafer türkülerim var cebimde,
Ne de dönüşe dair kesin sözlerim…
Sadece suskun gecelerden kalan bir hüzün,
Ve yüreğime ağır gelen memleket hasreti…
Belki bir gün,
Dağların rüzgârı adımı taşır sana.
Bir yabani çiçeğin kokusunda,
Bir dengbêj ağıdında,
Bir sonbahar akşamının sessizliğinde duyarsın beni.
O vakit bil ki anne,
Ben bir kavganın değil,
Funda'dan...
Ruhum bir türkü ezgisinde mırıldanıyor bugünlerde.
İçimde bütün telli çalgılar çalıyor; nağmeler uçuşuyor, kelimeler susuyor.
Bazı duygular vardır, ancak bir türkü kadar anlatabilir insanı.
Türküler bizi bize anlatır, ruhun mırıldanışı ise kalbin en saf dilidir.
Şairler sana yazar şiirleri
Türküler seni söyler
Romanlar seni anlatır
Hayat sensin
Sana tükenir zaman
Zeliha Koç /
Duygunun Senfonisi
Zeliha Koç /
Duygunun Senfonisi