Bir yıl içinde belki, belki daha da önce, bu gözler görmez, yüreğindeki ateş sönmüş olacaktı. Hayır, bu ateşli hayata hiç kimse uzun süre katlanamazdı. Hiç kimse uzunca bir süre, gece gündüz, bütün ışıkları, bütün volkanları yanarak yaşayamazdı, hiç kimse kısa bir süre dışında gece gündüz alevler içinde kalamazdı, her gün saatlerce hummalı bir çalışma yürütüp, her gece ateşli düşüncelere dalamazdı, hep zevk alarak, hep yaratarak, pencerelerinin, gerisinden her gün müzik sesi duyulan, her gece içinde binlerce mum yanan bir saray gibi bütün duyuları ve sinirleri hep uyanık, pür dikkat kalamazdı. Her şey bitecekti, zaten epeyce güç harcanmış, göz nuru dökülmüştü, pek çok hayat kanayarak tüketilmişti.