Umutcan M.
@ucmrt
Okuma alışkanlığı edinmeye çalışıyorum.
Biraz yavaş okuyor olabilirim, ama geliştirme sürecindeyim.
Graphic and Visual Designer
Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu - Ravenclaw Binası
Çıkın Çıkmazı, Çıkın Yolu, Hobbitköy, Shire
20 okur puanıKasım 2014 tarihinde katıldı
GüzeldiKorku-Gerilim
!SPOILER! Yanınızda Mina gibi zeka fışkıran bir kadın var ve ona hiçbir şey anlatmayıp, bir av konumuna gelmesine izin veriyorsunuz. Erkekler cesur, kadın hassastır diyor kitap. Dönemin kadın ve erkek bakış açısını iyi anlatan bir nokta ancak okurken anlatsanıza kadına kadın zeki, notlarıyla her şeyi çözdü. Üşenmedi yazman olup kanıt niteliğinde günlükler tuttu. Lucy'nin öldürülme anını daha dramatik vermişlerdi, Dracula'nın ölüm anını daha aksiyon dolu ve daha sert beklerdim. O Winchester tüfekleri patlamalıydı... Yazarlığa sözüm yok o nedenle sadece hikayeyi eleştirebildim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Carmilla'da vampir konusu bence çok az işlendi. Kitap boyunca yazar daha çok aşk ile kandırma ve hastalık üzerinden işlerken, sonunda onun vampir olduğu ve ne denli korkutucu olduğu ortaya çıkıyor. Ama biz baştan sona vampir hikayesi olduğunu bildiğimiz için karakterlerin geç fark etmesi gerilim yerine tekrar eden ipuçları gibi hissettiriyor.
Uzun süre hastalık ve kırılganlık metaforları üzerinden gidiyor, gerçekten korkutucu anlar var ama çok az. Rüya üzerinden verilmiş genellikle. Özellikle finalde Carmilla'nın öldürülüşü hızlı ve yüzeysel kalıyor.
Sonuç olarak eser, güçlü bir gotik atmosfer sunsa da vampir temasını yüzeysel bırakıyor. Yine de öncü bir eser olması değerli ve yeter dedirtse de, türü gereği insan daha fazla korkutucu anlar ve gerilim dolu sahneler istiyor.
Mesela Carmilla, Laura'yı ısırıyor ve bu korkutucu ya da gerici sahne olabilecekken yazar Carmilla'nın hastalanması olarak veriyor.
224 gün yazıyor evet ama bu kadar yavaş okumadım, kitap ayrı ayrı hikayeler içerdiği için bir kerede okumadım, bazı hikayeleri sonraya bırakmak istedim. Bu da böyle bir review. Kitap güzeldi ama en sevdiğim Lovecraft kitabı olmadı, Insmouth'un Üzerindeki Gölge ya da Deliliğin Dağlarında olması lazım ama karar veremedim...
Başıboş kalan imparatorlukEdebiyat
Kitap güzeldi, başıboş kalmış imparatorluğun ve dinin sonuçlarını iyi bir şekilde anlatıyordu.
Önceki kitaplarda önce Jessica'nın rahibe analığı ve dini terketmek istemesi ile gezegenden kaçması, ardından Paul’ün kutsal konumun ve gücün ağırlığının çok gelmesi ile çöle kaçması. Aslında Paul doğru olanı yaptı yapmasaydı aklına söz geçiremeyecekti ama işte sonuçları kötü oldu.
¡Spoiler İçerir!
İmparatorluk başı boş kaldı, Hilkat Garibesi olan Alia Naib İmparator olarak tahta geçti. Din körelmeye, Alia ve rahipler güç için dini kullanamaya başladı. Herkes kendince uydurup, yönetim için dini kullandı. Tam bu sıralarda Vaiz çıktı geldi. Onu sevdim, hatta kitabın en sevdiğim kısımları: Vaiz'in saraya geldiği bölümlerdi. Resmen haykırmak istedim.
Bir yandan çöl gezegeninin ekosistemi yeşillendikçe, bu değişim gezegenin eski kültürel ve mistik yapısını da derinden etkiler. Bir yandan da bu dönüşüm, hem gezegenin ekolojik yapısını hem de kültürel dinamiklerini büyük ölçüde değiştirir. Leto II ise bu dinî yozlaşmayı düzeltmek ve halkı mutlak barışa götürmek istediğini söyler bu da "Altın Yol"
Aslında bakarsak kitap bize her savaşın barış doğurduğunu ama her barışında illaki bir yerde patlak vererek tekrar savaş doğurduğunu ve bunun da bir döngü, bir paradoks olduğunu anlattı. Kitap bize değişimlerin kaçınılmaz olduğunu, ancak bu değişimlerin çoğu zaman paradokslar ve döngülerle örülü olduğunu hatırlatıyor.
Buna karşın Leto II binlerce yıllık bir diktatör olmayı seçti: Leto II'nun kitap içinde bir evrimi varki hiç sevmedim.
Başta karşı çıktığı pek çok şeyi sonra benimsemeye başladı. Bir yol arıyordu o yol uğruna kendini kaybetti. Buna fedakarlık diyerek barışı getireceğim ve yozlaşmayı düzelteceğim dediği yolda aslında güç ve hırs uğruna düştü gibi geldi.
Benden zekisi yok,
Kişisel TecrübemCyberpunk
Atmosferi sevdim ve okumamı sağlayan tek şey atmosferiydi ancak ilerlemedi. Atmosfer ne yazık ki yetmiyor. Yazar güzelce oluşturduğu atmosferi iyi anlatamamış. Zorladım ama merak ettiren unsurlar yok, sıktı ve içine giremedim. "Blade Runner" hayranı ve "Androidler Elektrikli Koyun Düşler mi?" kitabını da seven biri olarak bu kitap sarmadı. Sanırım cyberpunk türünde düşündüren eserleri daha çok seviyorum. Türdeki önemi, popülerliği nedeniyle ve türe olan sevgim nedeniyle tekrar bi dönüş yapabilirim. Belki de okumam için doğru zaman değildi. Bu arada Cyberpunk oyununu da severim.