Ucra
@ucra
İyilik eden mükafat beklediği an tefecidir. CM
Öğretmen
Ankara
50 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Naif akıcı bir kitap. Edebi noktada biraz basit kalsa da, sizi eski İstanbul a, bin dokuz yüzlerin başına götürüyor. Savaş dönemininde geçirilen sancılar, yozlaşmalar, aile içi münasebetler, o İstanbul hanedanının birbirleriyle olan naif ilişkileri sanki bir film şeridi gibi gözünüzün önünde canlanıyor. Kendinize mola vermek istediğinizde okuyabilirsiniz.
Momo zihnimde niyeyse hep erkek olarak canlansa da kız olduğunu her okuduğumda düzeltmeye çalıştığım, zamanımızı kendimizce verimli geçirdiğimizi sandığımızı yüzümüze vurup, asıl zamanın sevdiklerimizle birlikte paylaşarak güzelleştiği anlatan tatlı kahraman. Çocuk kitabı gibi algılansa da yetişkinlerin hayattan çok şey bulacağı tavsiyelik bir kitap.
Her satırı üzerinde düşünülmesi gereken bir kitap. Biraz ağır ilerliyor. Bir eğitimci olmadan iç motivasyon ile herkesin her şeyi öğrenebileceğini savunuyor yazar. Bizim eğitim anlayışımızı tekrar gözden geçirmemizi, umutsuzluğa düşmeden öğrencilerin isteme güdülerini artırmamız gerektiğini el alıyor. Kitabın kiritiğini yaparken, eğitimci arkadaşların genel olarak her zeka eşittir önergesine daha eleştirel baktığını farkettim. Eşit olmadığını savunuyorlardı. Eğitimci olmayanlar yazara daha fazla hak veriyordu. Sanırım bu durumda gerçeği kabullenememe, zor olana karşı çıkma durumu söz konusu idi. Tekrar okumayı düşünüyorum.
Evrenin bir ruhu, her yaratılmışın da bir kişisel menkıbesi vardı. Çok az insan işaretleri takip ederek kendi kişisel menkıbesine ulaşabiliyordu. Hayallerimizden vazgeçmediğimizde; kendimizi gerçekleştirdiğimize, mutluluğu yakaladığımıza değinen yazar masalsı bir romanla karşımızda.
Kızım için almıştım ama ondan önce ben okudum. Ne kadar tatlı ve naif.. çok tatlı bir his bırakıyor. Kızım okurken kahkalar attı resmen.. çocuk kitabı demeyin siz de okuyun Seviyorum bu kadını
