Seninle konuşurken
İçimde bir yer açılır.
Tavan kalkar,
Duvarlar çekilir.
Orada,
Göğsümün tam ortasında
Mavi bir şey belirir.
Adını koyamam.
Bulutlar yarışır,
Uçurtmalar uçar.
Bazen sabahın erkeninde
Uyandırır beni.
O kadar genişler ki,
Uyku sığmaz içime.
Hani insan çok mutlu olunca
Fark etmeden gülümser ya;
İşte tam olarak öyle...
Ümit ÜSKÜDAR