"zira insan denen varlık bir anda kendinde bir güç vehmettiğinde, bunun sahici bir nedeninin olmasına lüzum yok sadece hissetse bile, bir süre burnu sürtene kadar kibirli dolaşır."
Yaşlı kadınsa farkındaydı otobüs camından şehri sey- rederek evine dönerken; her şeyin, uğrunda vazgeçilenler oranında değer kazandığının. Her şeyin, uğrunda çekilen acı ölçüsünde değer kazandığının.
Giden oruca yol azığı ve öteye armağan olarak ne verdik, bunu bir bir zihinden geçirmeli. Onun giderken çıkarttığı ayak sesine hangi sesi ekleyebildik,işte bunu iyi düşünmeli.