Pek tarzım olmadığını düşündüğüm bir romana arkadaşım dolayısı ile başlamıştım ki ne yazık ki yanılmışım kitaba ba yıl dım,tam olarak da tarzımmış.Ön yargılı olmamak gerektiğini ve yazılan her eserin değer verilip okunması gerektiğini düşünenlerdenim.Kitabımızın adı "Öylesine Bir Uğradım ".İki ciltten oluşuyor kitabımız ve ben iki cildi de çok kısa bir sürede bitirdim.Çerezlik tam kafa dağıtmalık bir kitap.Konusundan bahsedecek olursam ;
Ukde ve Taner adlı kahramanlarımız geçirdikleri bir trafik kazası sonucu geçmişe dönmüşlerdir.Kendilerini tam 25 yıl öncesinde 1998 yılında bulurlar .Ukdenin bu zaman dilimin de ise tek amacı bir vardır geçmişte yaşananları engelleyip ana rahmine düşmemektir,yani gelecekteki kendini yok etmektir...Fakat planlamadığı bir şey vardır ki o da aşk.Aşk kapıyı çalmıştır ve tüm dengeler bir anda alt üst olur .Eflah ile Ukrenin diyalogları çok sürükleyiciydi ve ben bu ikiliyi çok sevdim diyebilirim.Kitabın son bölümleri beni oldukça etkiledi.Beni ağlatan nadir kitaplardan biriydi.
Maral Atmaca,harika bir iş çıkarmış .Şimdiden okuyacaklara keyifli okumalar dilerim...