Ulaş Kırbaş
@ulass_7
"Bizim binanın önüne geldiğimde birinin içeri girdiğini gördüm. Ama kim olduğunu seçemedim. Aynı anda, yürüyüşten dönen Şerif'le karşılaştık. İçeri gireni o da görmüştü. Hatta, "Kimdi o?" diye bana sordu. Ben de tanıyamadığımı söyledim."
Ruslar dikkat kesilmişti. Raporunda dışarı çıktığını yazan yalnızca iki kişi vardı, peki Beşir'in gördüğü üçüncü kişi kimdi?"
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Değiştim zaten" dedi Leonid. "Eskinin savunacak nesi var ki?"
"Ama değişmemişsin işte. Sen hâlâ komünistsin."
"İyi ya, ben komünist olduğum için değiştim zaten."
Andrey yine kahkahalarla gülmeye başladı.
"Tuhaf adamsın, seni anlamakta her zaman güçlük çekmişimdir."
"Bense kendimi hep basit biri olarak görmüşümdür."
"New York'tan sonra İstanbul'u nasıl buldun?"
"Aslında birbirlerine benziyorlar. Moskova gibi düzenli, yerleşmiş değiller; her ikisinde de yaşayanları içine alıp sürükleyen dev bir kaos var. Sanki akşam yıkılıp her sabah yeniden kuruluyorlar. Ama bu kaosun kötü olduğunu söyleyemem. Ve her ikisi de denize açılıyor; sevişmeye hazırlanan bir kadın bedeni gibi sıcak ve nemliler."
"Dün akşamdan beri karşılaştığı en güzel şeydi Svetlana. Kırkını aşmış olmasına karşın, aynı yaştaki Sovyet kadınları gibi kendini salmamıştı; incecikti, yumuşacık gülümseyişi gibi abartısız makyajı da yüzünden hiç eksik olmazdı. Ama Leonid'i etkileyen bunlar değildi. Yalnızca genç kızların bakışlarında yakalanabilen, masumiyet giysilerine bürünmüş o fettan ışıltının bu orta yaşlı kadının yeşil gözlerinde de hâlâ inatla parıldıyor olmasıydı. Ne fark ederdi ki? Önemli olan Svetlana'nın yanında kendini genç hissetmesiydi, gerisiyse lafügüzaftı."
"Mehmet'in saygılı gülümseyişini anımsadı Leonid. "Ölmek için kötü bir zaman" diye mırıldandı. "Düşlerinin ülkesinde öldürülmek ise ayrı bir talihsizlik." Belki cesedini bile Türkiye'ye götüremeyeceklerdi. Moskova'da, mezarını kimsenin ziyaret etmediği yalnız bir ölü."