Ulaş Kırbaş
@ulass_7
"Doğru yöntemi uygulayarak yitirilen zaman, yanlış yöntemi uygulayarak kazanıldığı varsayılan zamandan daha kısadır."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Sigarası yananlar da söndürürse iyi olur. İçerde göz gözü görmez hâle geldi."
Sigara içmeyen azınlık bu talebi gönülden destekledi, sigara içen çoğunluktan bazıları homurdansa da hepsi birer fırt daha çekip ellerindeki izmaritleri kül tablalarına bastırdılar. Sağlığına dikkat eden Can bununla da yetinmedi, kalkıp odanın geniş pencerelerinden birini ardına kadar açtı. İçerisi bir anda soğudu. Ama soğuk Can'ın umurunda değildi, pencereden içeri dolan havayı içine çekerek söylendi.
"Mis gibi kar kokuyor."
"Bu cinayetlerin arkası gelecek mi diyorsunuz?"
"Belli mi olur?" dedi Asaf omuz silkerek. "Katilin amacını bilmiyoruz ki."
Nikolay'a baktı Viktor. Arkadaşı düşünceli görünüyordu. Görüş belirtmek yine ona kalmıştı. "Sanmıyorum" dedi. "Yeni cinayet, yeni ipuçları demektir."
"Ya bunu yapmak zorundaysa?"
Gecenin içinde çınlamıştı Asaf'ın sorusu.
"Dudakları yeniden kıpırdadı, yine bir hırıltı... Ne kadar çabalarsa çabalasın boşuna, bu hırıltılar bir türlü sözcüğe dönüşemiyordu. "Boşuna uğraşıyorum" diye geçirdi kafasından, "Son gördüğüm manzara Leonid'in penceresi olacak. Ölmek... Türkiye'den binlerce kilometre ötede, karlar altındaki bu ülkede..."
Agatha'nın Anahtarı, Ahmet Ümit'in on beş bölümlük farklı hikâyelerden oluşan polisiye türünde kısa bir kitabı. İlk hikâyesinin adı Agatha'nın Anahtarı ve kitap da adını buradan almış. Geri kalan on dört bölüm de kendine özgün hikâyesiyle tasarlanmış.
Başkomiser Nevzat ve yardımcısı Ali'nin ilk kez sahne aldığı kitap aynı zamanda Agatha'nın Anahtarı. İlk bölüm Agatha Christie'nin zamanında Türkiye'yi ziyaret ederek kaldığı Pera Palas Oteli'nde geçirdiği geceden de esinlenilerek yazılmış başlangıç kurgusu olmuş. Bundan sonra tamamıyla Başkomiser Nevzat'ın türlü vakalara atıldığı bölümleri keyifle okuyoruz. Belki bir o kadar daha olsa yine okunurdu. Çünkü zaten yazar da çok ayrıntılara girmeyerek, irdelemeyerek, gerekli bilgiler ve betimlemelerle gayet başarılı polisiye hikâyeleri yazmış. Okuması sürükleyiciydi ve keza çerezlik bir kitap da denilebilir. Yolculuk esnasında, anlık boş vakitlerde okunulacak türden.
Ben çok severek ve yer yer gülerek dahi okudum. Favori bölümümün "Arsadaki Bacak" olduğunu söyleyebilirim. Onun dışında hepsi yine çok güzeldi ve hızla sayfaları çevirip sürüklenebileceğiniz şekildeydi. Bu kısımda şuna da değinmek gerek: Ahmet Ümit, Başkomiser Nevzat karakteriyle vakaları bir bir çözerken aynı zamanda bu hikâyelerdeki cahilliği, kıskançlığı, haset duygusunu, önü alınamayan nefsi de düşündüğünüzde gerçekler üzerinden anlatmış. Bundan dolayı da tebrik etmeli.
Başkomiser Nevzat ve yardımcısı Ali'yi de ilk kitabından tanımak benim için daha iyi oldu. Onları yine okumayı düşünüyorum elbette. Yine bir Ahmet Ümit romanında görüşmek üzere.
Ahmet Ümit
Ahmet Ümit