Bir zamanlar birbirlerinden ayrılmak, birbirlerini kaybetmek ihtimalinin korkusunu çekmiş olmasalar, belki de birbirleri için ne kadar kıymetli olduklarını hâlâ bilmeyeceklerdi.
Sordum derviş Yunus'a, bu dünyadan ne anladın
Hiçbir emojiye sığmıyor yüzün hayli tarumar
Bak bozguna uğramış bulutlarda suretin
Senden tenha değildir şimdi hiçbir intihar
Aynı yerde ağrıyor gelip geçerken hayat
Aynı daldan sarkıyor kan sıçratarak güneş
Perde kalksa ne olur, aynı değil mi tirad
İncelmeden kopayım bana biraz şiir kat
Sarı çiçeği duyunca pıhtılaşıyor insan
Pahalıya mal oluyor bütün ucuz korkular
Sahibini arayan bir çığlık yere düşmüş
Dağılmış bir nar gibi bu münafık uykular
Bana biraz şiir kat cokça aşk azcık sabır
Ki bileyim anlamak bir yalnızlığa varmaktır
Anlayanlar hep ıssız anlamayansa bedbaht
Bana sabır bana aşk bana biraz şiir kat