Umay Zeynep Kocabuğa

İnsan için mevki, servet ve şöhret gaye değildir; gaye olan saadettir. Saadetin şartı ise, insanın kendi içi ile mutabık yaşamasıdır. İçinle, işin ve mesleğin mutabık olsun. Huzur ve saadet bundadır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Saadet tamamiyle gönül işidir. Ve içimizdedir.
“Ancak kendime söyleyebiliyorum bazı şeyleri. Söyledikleri çevre tarafından anlaşılmazsa susmalı insan. Ben senden ayrıldığımdan beri hep sustum. Şimdi buldum seni. Oysa sana da endişemi anlatamıyorum. Seni buldum ama zamanın ve başka ortamların düşüncelerine verdiği yepyeni bir şekilde.”
İnsan, her ayrılıkta özlemeyi yeniden yaşıyor. Bu zaafım benim. Ben hep özleme içindeyim aslında. Özlemek, aşk kadar önemli değil mi? Özlemek için, hayatın anlamı hatta ta kendisi demek yanlış olur mu?
Sayfa 32·Kitabı okudu
İşitin ey yârenler, aşk bir güneşe benzer, Aşkı olmayan kişi, misali taşa benzer. Taş gönülde ne biter, dilinde ağu tüter, Nice yumşak söylese, sözü savaşa benzer. -Y.Emre
Sayfa 73·Kitabı okudu