Ümmü Yiğit
@ummuyigit
Kitaplar, filmler ve belki biraz müzik.
Fakat çokça umut..
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Ama eminim son olmayacak..
Okurken, duygudan duyguya geçtiğim nadir kitaplardan. Açıkçası hiç beklentim olmadan başladım kitaba. Yazara dair bildiğim tek şey, eserlerinin günümüzde çok tercih edilir oluşuydu. Bu kitapla sebebini daha iyi anladım. Çünkü, anlatım dili yalın olmasına rağmen hissettirdiği duyguların altında kimi zaman boğulduğumu hissettim. Anlatılan her öykü de kendimden minik parçalar buldum. Buldukça da boğazım düğümlendi. Zaten kitabın olayı da bu bence. Bağırmıyor, insanın içine yavaş yavaş işleyen ve sızlatan türden.
Hayatımın hangi döneminde okursam okuyayım, kesinlikle her defasında beğenirdim bu kitabı. Çok bizden, çok bilinen hisleri anımsatıyor çünkü.
Sahi bavula sığmayan neydi?
İnsanın geçmişi mi? Kendisi mi?
Cevabı bilinemez ama, "Geçsin artık bu yorgun zaman. Dinlenelim. "
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Allah'ım, güvercinin ruhunu vahşi hayvanlara emanet etme."
•Ev Karadır(1962), Furuğ Ferruhzad
Sürünüş.Alıntı
Başlamayı övüp duranlar, nedense bitirmeyi öğretmediler bana. Korkmayı öğrettiler onun yerine. Ertelemeyi ve sabretmeyi. Ve adına kadir kıymet dedikleri tanımsız bir şeyi bilmeyi. Ve muhafaza etmeyi. Ve yetinmeyi. Ve idare etmeyi. Ve sürdürmeyi. Ne olursa olsun hep sürdürmeyi. Sürdürmeyi. Sürdürmeyi. Sürdürerek sürünmeyi.
