Bizler, çıktığımız görevlerden, bilinmeyen bir tadı, sevgiden başka bir şey olmayan o tadı almaya hazır dönüyoruz.
Sevgiyi fark edemiyoruz o tadın içinden. Çünkü hayalimizdeki sevgi daha gürültülü.
Oysa gerçek sevgi budur: İnsanı var eden birtakım bağlardan kuruludur o.
"Gerçek trajedi şu: İnsanları savaşın anormal bir şey olduğuna inandırmışlar. Eskiden herkes evinde otururdu. Savaşla günlük yaşam birbirine karışırdı..."