Kitap bende daha çok gezip görme, hiç bilmediğim bir şehrin sokaklarında gezerken kaybolma isteği yarattı (tıpkı İlber Hoca’nın yaptığı gibi). Düşüncelerine yüzde yüz katıldığımı söyleyemem; çünkü ağzında altın kaşıkla doğmak bambaşka bir hikaye. Ama yiğidi öldür hakkını teslim et; yediden yetmişe, her sınıftan insanın hayatına uygulayabileceği çok değerli tavsiyeler de vardı. Eğitimle ilgili görüşlerine ise -üzülerek- sonuna kadar katıldım. Kitaptaki mekân, kitap ve film önerilerini tek tek not ettim; o sebeple tam bir başucu kitabıdır.
İnsan sevmeye gittikten sonra da devam edebilir mi?
Sabahattin Ali’nin Canım Aliye, Ruhum Filiz adlı kitabını okurken bunun yalnızca mektuplardan oluşan bir eser olmadığını düşündüm. Bana göre bu kitap, bir insanın sevdiklerine ulaşmaya çalışırken geride bıraktığı duyguların ve izlerin hikâyesi.
Mektuplarda Sabahattin Ali’nin yalnızca eşine ve kızına duyduğu sevgiyi değil, aynı zamanda yaşadığı zorlukları, özlemleri ve hayata bakışını da görmek mümkün. Bu yönüyle kitap, okuyucuya yazarın eserlerinin arkasındaki insanı tanıma fırsatı veriyor. Romanlarında ve öykülerinde gördüğümüz güçlü kalemin arkasında, ailesine bağlı, kırılan, özleyen ve umut eden bir insan olduğunu fark ediyoruz.
Kitabı okurken beni en çok etkileyen şey, sevginin büyük sözlerle değil, küçük ayrıntılarla anlatılması oldu. Bir eşe duyulan özlem, bir çocuğun büyümesini görememenin hüznü ve her şeye rağmen geleceğe dair kurulan umutlar satır aralarında hissediliyor. Bu yüzden mektuplar sadece yazıldığı döneme ait değil; bugün de insanın kalbine dokunabilen bir samimiyet taşıyor.
Eser aynı zamanda insanın sevdiklerinden uzak kaldığında neleri kaybettiğini de düşündürüyor. Bazen özlem, sevginin en açık hâli oluyor. Çünkü yanımızda olanların değerini çoğu zaman yokluklarında daha iyi anlıyoruz.
Kitabı bitirdiğimde aklımda şu düşünce kaldı: İnsan bazen geride bıraktığı sözlerle yaşamaya devam eder. Sabahattin Ali’nin mektupları da yalnızca bir eşe ve bir kız çocuğuna yazılmış satırlar değil; yıllar sonra bile okunabilen bir sevginin tanıklığı gibi.
Kısacası Canım Aliye, Ruhum Filiz; aile sevgisini, özlemi ve insanın ardında bıraktığı duygusal mirası samimi bir şekilde anlatan etkileyici bir eser. Okuyucuya sevmenin yalnızca birlikte olmakla değil, yoklukta da devam edebilen bir duygu olduğunu hatırlatıyor.
İnsan bu Dünyada kendine bir yer bulabilir mi?
Sabahattin Ali’nin Kuyucaklı Yusuf romanı, bana göre yalnızca bir aşk hikâyesi değil; kendini ait hissedemeyen bir insanın yaşam mücadelesidir. Yusuf’u okurken onun asıl savaşının çevresindeki insanlarla değil, içine doğduğu ve bir türlü uyum sağlayamadığı düzenle olduğunu düşündüm.
Anne ve babasını küçük yaşta kaybeden Yusuf, daha çocukken hayatın sert yüzüyle tanışır. Bu yüzden çevresindeki insanların çoğundan farklıdır. Haksızlıklara boyun eğmemesi, çıkar ilişkilerine uzak durması ve duygularını kolay kolay göstermemesi onu güçlü gösterse de aslında derin bir yalnızlığın içine sürükler.
Romanda beni en çok etkileyen nokta, iyi bir insan olmanın her zaman mutlu olmaya yetmemesiydi. Yusuf dürüst kalmaya çalıştıkça çevresindeki yozlaşmış düzenle daha fazla çatışır. Bu durum, insanın bazen yanlış bir dünyada doğru kalmaya çalışmasının ne kadar ağır bir bedeli olabileceğini düşündürüyor.
Muazzez ile yaşanan aşk ise yalnızca iki insanın sevgisi değildir. Aynı zamanda Yusuf’un tutunmaya çalıştığı son umut gibidir. Ancak roman ilerledikçe insan, bazı kayıpların yalnızca insanların değil, şartların ve düzenin de eseri olduğunu görüyor.
Kitabı bitirdiğimde aklımda şu soru kaldı: İnsan gerçekten ait olmadığı bir dünyada mutlu olabilir mi? Sabahattin Ali bu soruya kesin bir cevap vermiyor; fakat Yusuf’un hikâyesi üzerinden okuyucuyu uzun süre düşündürmeyi başarıyor. Bu yönüyle Kuyucaklı Yusuf, insanın yalnızlığını, adalet arayışını ve hayata tutunma çabasını derin bir şekilde anlatan unutulmaz bir roman.
10/10
2026 14. kitabı
Maêlle her şeyi kontrol altında tutmaya çalışan, evden işe işten eve giden, kendini hayatın temposuna kaptırmış parisli bir kadındır. En yakın arkadaşının isteği üzerine bir seçim yapar ve uzak bir yolculuğa çıkar. Bu yolculukla birlikte içerisindeki düğümler yavaş yavaş çözülmeye başlar. Yolda tanıştığı Shanti bu konuda ona yardımcı olur.
Okurken durup düşündüren. Bazı olaylara karşı bakış acınızı değiştirecek cinsten bir kitap. Kendini kabul etme, öğrenilen yanlışları düzeltme gibi güzel ve faydalı etkileri var. Özellikle bazı alıntılar defalarca okunup sindirilmeli. Beğendim.
Keyifli okumalar diliyorum .
Bir adam trafikte aniden “beyaz körlük” yaşar. Ardından bu körlük hızla yayılır ve bütün şehir kaosa sürüklenir. Devlet, hastaları karantinaya alır ama düzen kısa sürede çöker. Kitap, özellikle kör olmayan tek bir kadının gözünden insanlığın çöküşünü anlatır.
Kitabın asıl meselesi:
Saramago’nun anlattığı körlük fiziksel değil; daha çok insanların zaten sahip olduğu ahlaki körlük.
Yani görmekle bakmak arasındaki fark.
Temalar:
İnsan doğası: Medeniyet çöktüğünde geriye ne kalır?
Güç ve sömürü: Kaos ortamında güçlü olanın zayıfı ezmesi.
Vicdan: Kör olmayan kadının taşıdığı yük.
Toplum eleştirisi: Düzenin ne kadar kırılgan olduğu.
Kitabın güçlü yanları:
Çok çarpıcı ve rahatsız edici bir atmosfer kuruyor.
İnsan psikolojisini sert ama gerçekçi anlatıyor.
Okuru sürekli “Ben olsam ne yapardım?” diye düşündürüyor.
Sembolizmi çok güçlü.
Zorlayıcı tarafları:
✘ Noktalama ve diyalog kullanımı alışılmışın dışında; ilk başta yorabilir.
✘ Ağır ve karanlık sahneler içerir.
✘ Umut hissi çok azdır.
Tek cümleyle anlatmak gerekirse:
“Körlük, gözleri açık insanların iç dünyadaki karanlığını anlatır.”
Bu kitap bittikten sonra insanın aklında şu soru kalır:
“Gerçekten görebiliyor muyuz, yoksa sadece bakıyor muyuz?”
Senin sevdiğin gizemli ve derin sorgulamalara çok uygun bir kitap.
Spoiler içerir
Bu kitabı okumaya başlamadan önce adı "yaşamak" ve bembeyaz bir kitap olduğu için yaşamanın güzelliğini anlatacak sanmıştım ama asıl olay kitabın adı veya beyazlığı değil kapağın üzerindeki 6 çizgiymiş. Her ölüm beni ayrı ayrı çok etkiledi ana karakter adama da hem çok kızdım hem de çok üzüldüm. Tek okuyuşta bitirdim dili akıcı sayfa sayısıda çok değil