“Büyüdükten sonra bile hala kulaklarımda annemin eleştrilerini duyabiliyordum. Hiçbir zaman bana küfretmedi, kötü söz söylemedi. Ama devamlı beni kendisiyle kıyaslaması,kendimi beş para etmez biri gibi hissetmeme yol açtı. Çok canım yandı.”
“Yalnız kalmayı sevmem. Çünkü yalnız kalınca ne olur biliyor musun? Ölümü düşünürüm ve ölüm çok yakınımda olur. Hep kötü yaşadım, hala da öyle. Çok yalnız kaldım ama bana o yalnızlığımı unutturacak kimse kalmadı.”
“Yalnızlığın içinde dikkatle kendime baktım. Orada net bir biçimde kendimi gördüm ve o gördüğüm “ben” yüzünden sizden tüm kalbimle nefret edip beddua etmekten başka bir seçeneğim yoktu.”