Rumeysa
@unsvameri
Gazi Üni
14 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Bana hitap etmedi. Yine de zaten kısa bir kitap olduğu için ve yapacak başka bir işim olmadığı için belki fikrim değişir diyerek sonuna kadar okudum. Okudukça daha da sıkıldım. Yazara karşı bir merak ve ilgiye sahip olsaydım belki biraz beğenebilirdim, bilemiyorum. Kitap, yazara göre ilginç olan tesadüfi anlara dair birkaç parçadan oluşan anıları konu ediyor ve belirttiğine göre bu anılar kendine, tanıdığı insanlara ya da tanıdıklarının tanıdıklarına aitmiş. Bazıları gerçekten okunmaya değecek kadar ilgi çekici tesadüflüklerdi.
7 saat boyunca podcast şeklinde dinleyerek bitirdiğim bir kitap oldu. Önceden tahmin etmiş olsam da yine de sonu beni şaşırttı, üzdü. Kitabı bitirdikten sonra tüm bunların Sabahattin Ali'nin cezaevi arkadaşı Yusuf'un hikayesi olduğunu öğrenmek bir parça daha üzdü. Yusuf'un cezaevine gelene kadar geçirdiği süreçleri de öğrenebilmeyi isterdim. Eğer Sabahattin Ali cinayete kurban gitmeseydi kitaba devam etmeyi düşündüğünü de daha sonradan öğrendim ve evet, bir parça üzüntüme bir miktar daha ekledim.
Yine de okurken her an olaylara duygusal yaklaşamadım. Yusuf, acısını asla anlayamayacağımız kadar büyük bir travma geçirmiş, ait olduğu yerden çıkarılıp bambaşka dünyaya, bambaşka insanlara sürüklenmiş ve asla alışamamış; kendini içinde bulunduğu topluma ait hissedememiş hep bir yabancı olarak yaşamak zorunda kalmış bir karakter. Tüm bunların getirdiği buhranlık ve psikoloji bir nebze anlaşılabilir. Ama yine de bu buhranlık hali onu insanlardan çok uzak, bir başına, bir nebze de insanların kişiliklerini ve içinde bulundukları yaşayışlarını hor görmeye varacak bir soğukluğa itmiş; hatta bu bir başınalık hali de miskinliğe ve tembelliğe. Bu bakımdan ne kadar itici olsa da Şahinde'nin Yusuf hakkındaki eleştirilerinin bir kısmı doğruydu. Gördük ki Yusuf yılların miskinliğiyle rahatından ödün vermek istemiyor, bu durumun rahatsızlığını idrak etse de düşünmeyi hep erteliyor ve iş işten geçtiğinde de ona bomboş gelen tekdüze memuriyet yaşamının bile kendi yaşamı yanında parıl parıl parladığı bir sonla karşılaşıyor. Ne kadar üzücü olsa da okurken bir yandan da sinirlendim ve bu mantıksız davranışa hayret ettim çoğu zaman. Bu hikayede yanan Yusuf kadar Muazzez'de oldu. Muazzez'in de büyük hataları vardı, Yusuf'un Muazzez'in bu hatalarını olgunlukla karşılayabilmesi ve hep en masum
Ormana gittim, çünkü bilinçli yaşamak istiyordum. Derin yaşamak ve hayatı iliğine kadar özümsemek istiyordum. Yaşama dair olmayan her şeyi bozguna uğratmak için. Ve ölüm vaktim geldiğinde, aslında hiç yaşamamış olduğumu keşfetmemek için.
