Annesi kültürlü çocuklar ressam, yönetmen, müzisyen olmak için yaratıldıklarına inanıp bu baskının pençesinde büyürler; annesi şefkatli çocuklar ise doğduklarından itibaren önceliğin bu olmadığının farkına varırlar.
Bilmem kaç karakterle kendini - güya - ifade edebilme güdüklüğünü kanıksamış zihinlerin, kitabın karşısında takım elbise giyip ceketini ilikleyen bu şahsiyet abidesini anlayabilmelerini nasıl bekleyebilirdik ki?