meyus.
@userzeze
coraline vuole il mare ma ha paura dell'acqua.
10 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
o gün öğrendiklerimle kaldım. bir daha hayata eskisi gibi bakamadım. ama keşke mesele sadece bakamamak olsaydı. o gün, hayatta kalmak için her gün yuttuğum nefes bile bana fazla geldi. göğsüm daraldı, ruhum ezildi, ve içimde ne varsa tek tek çöktü. hiçbir şey aynı olmadı. insanların yüzleri yabancılaştı. sanki bir uçurumun kenarındaydım, ama düşmek yerine kenarda yaşamaya mahkum edildim. eskiden masumiyet vardı gözlerimde, şimdi ise sadece boşluk. bazen bir aynaya bakıyorum ve kendi yüzümü tanıyamıyorum. o gün benden ne varsa çaldılar. ve en kötüsü, hala burada olmaya devam ediyorum. öğrendiklerimle, sustuklarımla ve kaybettiklerimle. sanki hayata dair son damla umudum da o gün kırılıp döküldü. şimdi avuçlarımda hiçbir şey yok. ve yine de, ellerim neden hala bu kadar ağır?
Reklam
ne istediğim sorulduğu anda hiçbir
şey istemez olurdum. ne olursa fark
etmez, nasıl olsa beni mutlu edecek bir
şey yok düşüncesi hasıl olurdu.
her şey benden önce olmuşsa, bana olacak bir yer, durum kalmıyor muydu? bana ait tek kişilik bir iskemle, oda, yok muydu bu dünyada?
artık öyle bir noktaya gelmiştik ki, yaşamak ya da ölmek önemli değildi.
"tütünümü, anahtarımı aldım, tam evden çıkıyorum, bir şeyin eksik olduğunu, eksik olanmn ruhum olduğunu farkettim. önemsemedim. yol, bana uygun bir ruh önerebilirdi."
Reklam