İstanbul'un pek çok adı var ama en çok bilenenleri Asitane ve Dersaadet ki benim gönlümde dersaadetten yana. Kelimenin içinde mutluluğun geçmesi neşe veriyor. Hele de yalıdaki yaşamların anlatılması oldukça masalsı. Örneğin Enver Paşa'nın eşi Naciye Sultan'ın yalısı dillere destan. Beykoz'daki Hidiv İsmail Paşa yarısından Üsküdar'daki Fetih Paşa yalısına kadar bir tarihi barındıran Boğaziçi her köşesinde nice nice hikayeler taşıyor. Zaten Üsküdar'daki Paşalimanı ismini bu yalılardan alma. Fındıklı, Sıraserviler, Kabataş ve daha nice semt kıymetli beyfendileri ve hanımefendileri ağırlamakta.
Kalbim sessizce adını söylerken,
Zaman bile yavaşlıyor içimde.
Bir anım bile sensiz geçmez gibi,
Düşlerimde sana çıkıyor gizlice.
Yüzünün gölgesi sığınırker usulca
Ne varsa bende, hepsi sana ait.
Ben bile kendimde,
Biraz senim artık..
Ümit ÜSKÜDAR
Bir cümle yarım kaldı dudaklarımda,
Adın geçince sustu zaman.
Gökyüzü biraz daha mavi bugün,
Belki sen gülümsedin diye.
İçimde sakladığım o ince umut,
Her gece sana doğru büyüyor.
Ve ben, karanlığın içinde
Yüzünü ezbere biliyorum..
Ümit ÜSKÜDAR
beyazıt'tan aldığım esansın kapağını uzun süre sonra bugün açtım yeniden... kokusunu duyduğum an aklımdan koca koca mevsimler geçti: tramvay yolunda beklemişim seni, kirazlı'da denk geliriz diye heyecanlanmışım, süleymaniye'de senin için ağlamışım, üsküdar'da seni düşünmüşüm...
sonra esansın kapağını kapattım.
şimdi kenarda bir yerde durmuş, senden iğreniyor.