Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.
İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım...
İstanbul,
İstanbul...
Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...
Bulutta şaha kalkmış Fatih`ten kalma kır at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...
Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;
Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare? ..
Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet...
O manayı bul da bul!
İlle İstanbul`da bul!
İstanbul,
İstanbul...
Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;
Çamlıca`da, yerdedir göklerin derinliği.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çamlıca Tepesi'nde bir sabah vakti,
Karşımızda İstanbul, yeni uyanmış gibi.
Gözlerinde erirken tan yerinin rengi,
Durdu kalbimizin o telaşlı ahengi.
Yüzyıllık bir çamın gölgesine sığındık,
Bir ömürlük sevgiyle diz dize uzandık.
Sisler dağılıyordu dalların arasından,
Mavi bir gökyüzü doğuyordu sevdamızdan.
Boğaz'ın serinliği vurdu yüzümüze,
Bir sessizlik çöktü o son sözümüze.
Martılar bile sustu, izledi uzaktan,
Bir sayfa daha koptu ömür adlı romandan.
Gözlerin İstanbul'du, İstanbul ise sen,
Ne kalırdı bu şehirden sen çekip gitsen?
Eski bir şarkı gibi fısıldadı rüzgar,
“Her büyük sevdanın bir son vedası var."
Yapraklar dökülürken anladık gerçeği, Solmuştu içimizde ümidin son çiçeği.
Dudaklarda titreyen o acı hüzünle,
Veda ettik bu aşka o son öpüşle.
Nasıl geçtiğini bilmediğimiz o an,
Bize dair zamanın sonu oldu o sabah.
(ADEM ZENGİN)
#şiirsokakta#istanbul#camlıca#üsküdar
#Harmonia#mavi#son
Heyecanla çıktığım merdivenler vardı,
Kaybolduğum sokaklar.
Camına hayallerimi yasladığım otobüsler,
Cebimde kelimeler,
Aklımda yarım kalmış sahneler.
Saksıda yaşatamadığım çiçekler,
Tenimde kalan izler.
Meydan okuyorum her şeye,
Ne bulursam okuyorum.
Nefes nefese koşuyorum,
Hayatı yakalamaya çalışıyorum.
Seni düşünüyorum,
Merak ediyorum,
Özlüyorum.
Ve fark etmeden
Aşka düşüyorum...
Ümit ÜSKÜDAR
Yeryüzünde güzel olan ne varsa
Bir kağıda sığdırmak istedim.
Seni yazdım
Seni anlattım
Hep seni söyledim.
Bir sonu olmadığını bilerek
Ve bir karşılık beklemeden.
Sadece yüzüme gülümse istiyorum.
Bak, buna bazı dinlerde
İbadet diyorlar..
Ümit ÜSKÜDAR
Yüzün düşüyor aklıma ansızın,
Bir pencere açılıyor içimde.
Derin derin nefes alıyorum.
Dünya bildiği gibi dönüyor belki,
Ama kalbimin ritmi değişiyor...
Ümit ÜSKÜDAR