Turgut Uyar da benim gibi yaz mevsiminin aşığı
en sevdiğim temmuzdu aylardan
hazirana benzediği için biraz
biraz da kendiliğinden
belki de müşteriye iyi davranan
efendi bir bakkal kimliğinde
nasıl mutlu oldum iki yaz
nasıl mutlu oldum kardeşler
salkımsöğüt bir ben iki
bir üçüncü var mıydı bilmiyorum
üçüncü vardı elbet
bir yaban ördeğinin sevincini taşıran
bir sonbahar gibi köpüren
temmuza benzese de
öyle oldum ki anlatamam
sıcak yaz
solgun bir coğrafya gibi belleğimde
şapkalar çiçekler eski elbiseler
geçmişi olan eski elbiseler
denizden çıkan bir ışık
unutulmuş bakımsız arka bahçeler
öyle oldum ki anlatamam
her mevsimde sonbaharı taşlayan
bir çocuk nasıl olursa öyle
belki de bitip tükenmeyen
bir fetih döneminde
atlar nasıl kişnerse
yani durgun bir suyun
erguvandan aldığı renkle
EfkârlanırımŞiir
Mektup alır, efkârlanırım;
Rakı içer, efkârlanırım;
Yola çıkar, efkârlanırım.
Ne olacak bunun sonu, bilmem.
"Kazım'ım" türküsünü söylerler,
Üsküdar'da;
Efkârlanırım.
Sayfa 66
Üsküdar ~ Altın Şehir
Üsküdar, İstanbul'un fethine şahit bir şehir... Hatta İslam orduları, İstanbul'u fethetmeye geldiğinde onları İlk karşılayan ve misafir eden mahal.
Yine Selçukluların İstanbul'u gördükleri ilk yerdir Üsküdar... Bundan sebep Yahya Kemal şöyle der bu müstesna belde için: "Hangi şehir görmüş onun gördüğünü?"
Üsküdar İstanbul'dan evvel de osmanlı'ydı
Fatih Sultan Mehmed'in fethi ile başlar bizim istanbul'umuz.
Biliriz ki müjdelenen ordu açmıştır kapılarını medh ü sena edilmiş şehrin... Halbuki Üsküdar, fetihten bir asır evvel Osmanlı topraklarına katılmış ve çehrisi değişmeye başlamıştı...
Üsküdar bir hazine idi. Bir türlü bitmiyordu. Valide-i Cedid'in biraz arkasında Aziz Mahmut Hūdaî Efendi vardı. Birinci Ahmet devrinin bu manevi saltanatı, Nuran'ın aile gelenekleri arasına girmişti. Daha yukarıda Dördüncü Mehmet devrinin dizginlerini birkaç sene elinde tutan Selami Efendi vardı. Karacaahmet'te ananenin Orhan Gazi zamanına çıkarttığı, Horasan erenlerinden Bursa'daki Geyikli Baba'nın çağdaşı, belki de gaza arkadaşı Karacaahmet, Sultantepe'de yine Celvetî Bâkî Efendi yatıyordu.
Sayfa 180 - Dergah Yayınları 40. Baskı: Kasım 2022
İnsanoglu elinin altındakı değerlerin farkına varamıyor
yahut maalesef çok geç varıyor. İş işten geçtikten, daha
doğrusu atı alan Üsküdar'ı geçtikten sonra bu değerleri
fark ediyor. Yazımın konusu, atı alıp Üsküdar'ı geçen degil,
ama bu deyime tam uygun olarak "çiniyi alıp sınırı geçenler"
olacak.
