Uyumsuz ve Yaratım
............
Bu bakımdan, başlıca uyumsuz sevinç, yaratımdır. “Sanat ve yalnız sanat,” der Nietzsche, “gerçeğin elinden ölmemizi önleyecek bir şey varsa, o da sanat.”
....
O zaman bu evrende yapıt, bilincini ayakta tutmak, onun serüvenlerini görüp göstermek için tek şansımızdır. Yaratmak, iki kez yaşamaktır.
....
Hepimiz, eninde sonunda, gerçeklerimizin
görünüşüne bürünürüz. Ölümsüze sırt çevirmiş bir insan için, bütün yaşam uyumsuzun maskesi altında ölçüsüz bir oyundan başka bir şey değildir. Yaratım, büyük oyundur.
......
Sanat yapıtı, zekânın somutu uslamaktan vazgeçmesinden doğar.
......
Sanat yapıtı zekânın bir dramını kişileştirir, ama bunun kanıtını ancak dolaylı olarak sunar.