Puan vermedi
Ergün Bey'in tüm kitaplarını okumuş
Ve fikirlerine saygı duyup
Kendisini seven bir kimse olarak,
Her kitabının % 70'inin
Her yerde bulabileceğiniz tarihi kayıtlardan,
Ve geri kalan % 30'unun ise
Sahip olduğu inanç hasebiyle
Öznel olan bakış açısından
İbaret olduğunu söyleyebilirim.
Elbette ki her fikir kıymetlidir
Ve bizlere farklı bakış açılarına açılan
Kapıları açmada olanak sağlarlar.
Ama veriye dayalı olmayan
Her beyanın da ( maalesef )
Sadece bir varsayım olduğunu
Bilmek gerekmektedir.
Dünyada yaşanan anlaşmazlıkların pek çoğu,
Benim dinim seninkinden üstündür
Diyen ve demekten çekinmeyen
Kimseler hasebiyledir.
Ve dünyada en üstün olan nedir sorusuna
Her kafadan bir ses çıksa da ( ki çıkmalı da )
Kesin olan şey, bize verilmiş olan
İnsan adını hak etme vazifesidir...
Benim açımdan,
Bundan ötesi yok zaten !
Ana Tema: Vicdan muhasebesi, kibir, nihilizm ve arınma.
İnceleme: Raskolnikov'un "üstün insan" olma teorisiyle işlediği cinayet, aslında insanlığın ortak vicdanına indirilmiş bir darbedir. Dostoyevski, gerçek cezanın parmaklıklar değil, insanın kendi vicdan mahkemesinde aldığı mahkûmiyet olduğunu muhteşem bir psikolojik derinlikle işler.
Kritik Soru: Kendi içinizde haklı çıkardığınız bir suç, vicdanınızın süzgecinden geçebilir mi?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şu zamana kadar okuduğum en iyi fantastik kitaplardan birisi! Bir insan bunu böyle düşünerek nasıl yazmış olabilir, gözünüzü seveyim anlayan birisi bana açıklasın Yani karakter gelişimi o kadar iyi ki, hangi karakterin daha üstün bastığını bile anlayamıyorum çünkü herkesin dönüşümü farklı ve çarpıcı bir şekilde anlatılıyor. Yani bu kitap serisi beni büyütecekmiş gibi hissediyorum, tıpkı Rand’in büyüdüğü gibi. Ben bu arada daha kitaptaki şok edici kurgudan bahsetmiyorum bile… Hiçbir karakter küçük değil ve hiçbir olay büyük değil. Çarkın gözü önünde herkesin bir görevi var ve bunları okumakta bize düşüyor…
Bir toplumda çocuklara anlatılan hikâye ve masalların, sade olması gerektiği, hiçbir evlat kusursuz değil fakat anne baba olurken iyi düşünmesi gerektiğini, soylara, bağlara, büyüklere ve doğaya sahip çıkılıp sayılması gerektiğini, insanlar arasında ki saygıyı da korumak gerektiğini, kimse kimseden üstün olmadığını ve hayallerin peşinde olacak gibi her zaman hareket edilmemesi gerektiğini bir kez daha beyaz gemide gördüm.
Cengiz Aytmatov her zaman yerinde ve doğru yazmış. Minnetle kendisini anıyorum. Herkese keyifli okumalar.
Cengiz Aytmatov her zaman yerinde ve doğru yazmış. Minnetle kendisini anıyorum. Herkese keyifli okumalar.
İlk kez Friedrich Nietzsche okudum ve dürüst olmak gerekirse bugüne kadar karşılaştığım tüm filozoflardan bambaşka bir yerde duruyor. Adam felsefe yapmıyor, âdeta eline bir çekiç alıp yüzyıllardır kutsal sayılan ne varsa hepsini kırıp döküyor.Kitap boyunca zihnime kazınan en büyük gerçek şu oldu: Nietzsche, insanın kendisinin diğer her şeyden, tüm o soyut kavramlardan çok daha üstün olduğunu resmen gözümüze sokuyor.Ona göre geleneksel din ve ahlak anlayışları, insanı iyileştirmek falan istemiyor. Tam aksine, insanı belirli kalıplara sokup, içindeki o vahşi ve güçlü yaşam enerjisini elinden alan, insanı zayıflatan görüşlerden başka bir şey değiller. Bir hayvanı kafese tıkıp nasıl hastalandırıyorsak, dinler de insanı korkuyla, suçluluk duygusuyla öyle uysallaştırıyor.Nietzsche’nin bize verdiği asıl büyük öğüt çok net: Ne dinlerin emirlerine göre ne de başka insanların ne düşüneceğine göre şekillenmeyin. Bir elmas gibi sert olun ve sadece ama sadece kendiniz olun!
Eğer hayatta acı çekiyorsanız da oturup zayıflar gibi üzülmeyin; çünkü o meşhur mottosunda da dediği gibi: "Beni öldürmeyen şey, beni güçlendirir." Acı, bu hayatın tuzu biberidir ve insanı olgunlaştırıp elmas gibi parlatan asıl şeydir.Sahte putlardan arınıp kendi hayatının efendisi olmak isteyen herkesin bu çekiç darbeleriyle tanışması gerekiyor.
Putların AlacakaranlığıFriedrich Nietzsche · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20218,3bin okunma
Selamlar,
Bugün sizlerle çok beğenerek okuduğum "Frankenstein" adlı kitap hakkındaki düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.
Kitap; Victor adında aileden zengin bir doktorun, ölümü Tanrının eksikliği olarak düşünmesi ve kendini tanrıdan üstün görüp ölümsüz bir canavar yaratmasını konu alıyor. Öncelikle Victor'un çocukluğundan bahsetmek isterim. Kendisi zamanının en başarılı doktorlarından birinin oğludur. Babası son derece katı ve kuralcıdır öyle ki ilk oğlu Victor'a doktor olmaktan başka bir çare bırakmamıştır. Victor'a küçük yaşlardan itibaren insan vücuduyla ilgili her şeyi öğretmiş ve ezberletmiştir.
Babasının aksine, Victor'un annesi oğluna çok kıymet veren, onunla güzel vakit geçiren oldukça ilgili bir annedir.Fakat ikinci oğlunun doğumu esnasında hayatını kaybeder ve bu ani ölüm Victor'u çok etkiler. Bu olay onun için bir dönüm noktasıdır. Victor annesini kurtaramadığı için babasına meydan okur ve ölümsüzlüğü bulacağına dair yemin eder.
Türlü araştırmalar, yardımlar ve hatta karşı çıkmalar sonucunda , Victor bir varlık yaratmayı başarır. Bu varlık başlarda Victor için en büyük mutluluk kaynağıdır keza Victor tanrıdan üstün olduğunu kanıtlamıştır bu varlıkla. Yoktan bir canavar yaratıp ona can vermek...
Fakat sonrasında Victor ne kadar büyük bir hata yaptığının farkına varacaktır. Başlarda adeta yeni doğmuş bir bebek gibi Victor'a muhtaç olan yaratık, zamanla gücünün farkına varır ve tıpkı bir insan gibi yaşamak ister. Victor'dan kendisine bir eş yaratmasını ister fakat Victor, artık üzerindeki kontrolünü kaybettiği yaratıktan bir tane daha yaratmayı reddeder ve böylece Yaratık ve Victor arasındaki savaş başlar...
***
Kitapla ilgili yorumlarım: Bence kitap 1800'lü yıllarda yayımlanmış olmasına rağmen günümüz dünyasına ayna tutan bir kitap. Ne yazık ki insanoğlu
