Önemli olan ne yaptığın, nereye gittiğin, hareket edip etmediğin. En nihayetinde boyanmamış ahşap duvarların arasına kapatılmış komşularım gibiler. Doğruca ahlakın, yasanın olmadığı, elektrikle aydınlatılan modern mekanlarla, pop müzikle, kapital demokrasilerle ve idam cezasının yürürlükten kaldırılmasıyla bir ilişkisi bulunmayan vahşi bir evrenden çıkan o çingeneler gibi. 
Ne bu gün Habeşistan’ da ne dün İsonzo ya da Piave’ de, ne de daha önceleri yüzyıllarca , dünyanın bütün toprakları üstünde en değişik bayrakların ardında, köylüler kendileri için ölmüş değillerdir.
Yazık! Birisi cinini atmış senin üstüne!
Bu demektir ki: Sen de kaderin kulusun. Seni de buraya bir kötü istek, bir kötü güç, düşmanca bir büyü yollamış. Devlet kaderin güçlerinden biridir, ekinleri yakan yel, kanımızı kurutan sıtma gibi. Kaderin karşısında yaşamak, susmak, beklemekten başka türlü olmaz. Nutuklar neye yarar. Hem ne yapabilir ki zaten, hiçbir şey.