Utku Orçan
@utkuorcan
instagram: @utkunikov1000Kitap
Küçük Şeyler, adından anlayabileceğiniz gibi herkesin başına gelebilecek sıradan şeylerin anlatıldığı bir kitap. İçerisinde yaklaşık 10 tane hikaye barındırıyor. Bu kitapta yazarın amacı bir eserde olayın kendisinden çok, olayın anlatılış şeklinin önemli olduğunu göstermek. Bunu da başarabilimiş gibi görünüyor.
.
Büyük bir kitap değil. Üst düzey bir kitap da değil. Peki neden Türk Edebiyatı klasikleri arasında bu eser? Çünkü Samipaşazade Sezai edebiyatımızda önemli bir yerde. Romantizmden realizme geçiş onun yazılarıyla ve romanlarıyla olmuş zamanında. Bu da onun tüm eserlerinin klasik olarak anılmasına neden olmuş. Yine de edebiyatımızı tanımak isteyenler için bir oturuşta bitebilecek güzel bir kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
instagram: @utkunikov1000Kitap
Klasik kitapların neden zor olduğu düşünülür? Bunu en iyi bu kitapta açıklayabilirim bence. Aslında neredeyse hiçbir klasik kitabı okumak ve kitaptaki hikayeyi, olayları anlamak zor değildir. Klasik kitaplarda zor olan, hikayenin kendisini değil; o hikayeyle gösterilmek istenen düşünceyi anlayabilmektir. Neredeyse hiçbir klasik kitap sadece güzel bir senaryosu ve olay örgüsü olduğu için klasik kategorisine girmemiştir. O senaryonun arkasında saklanmış olan felsefe ve arkaplan için klasik olmuştur. Kısacası, Dostoyevski okumak zor değildir, anlamak zordur.
.
Sanırım bu hesaptaki beşinci Dostoyevski incelemem olacak. Zamanla yazarın şimdiye kadar okuduğum tüm kitaplarının incelemelerini paylaşmayı düşünüyorum. Bu kitabın bende yeri çok ayrıdır çünkü Dostoyevski'nin dünya görüşünü ve karakterini net bir şekilde ortaya serer. Yazarın görüşü her ne kadar ben ve benim gibi insanların dünya görüşüne uymasa da, 19. yüzyıl Rusya'sı hakkında biraz sosyopolitik bir araştırma yaptığınızda, yazarın o yıllara göre düşüncelerinin ne kadar doğru ve kaliteli olduğunu görüyorsunuz.
.
Öncelikle, kitabın tek okumada her şeyiyle anlaşılabileceğini düşünmüyorum. Çünkü bu kitap en az kurgu olduğu kadar, gerçek hayattan da alınmıştır. Dostoyevski'nin sosyalizm, nihilizm ve daha birçok konuda dünya görüşlerini gösterir. Hatta gerçekte yaşamış figürler isimleri değiştirilerek kitapta yerlerini almıştır. Bu yüzden, kitabın kurgusuna odaklanarak okuduğunuzda kitaptaki realizmi kaçırırsınız. Tamamen gerçek dünyaya odaklandığınızda kurgunun mükemmelliğini kaçırırsınız. Olaylara odaklandığınızda kitaptaki felsefeyi kaçırırsınız. Felsefeye odaklandığınızda kitaptaki siyasi argümanları kaçırırsınız. İlk paragrafta tam olarak da bundan bahsettim. Kesinlikle herkesin okumasını öneriyorum bu kitabı.
instagram: @utkunikov1000Kitap
Yedi kitaplık Witcher serisine sonunda başladım. Serinin her ay bir kitabını okuyarak toplamda yedi aylık bir sürece yayıp bitirmeyi düşünüyorum. Öncelikle internette gördüğüm eleştirilerle başlamak istiyorum. En çok gördüğüm eleştiri kitapta yeterince aksiyon olmamasıydı. Bu kadar fazla kitaptan oluşan bir seri düşündüğünüzde zaten ilk kitabın fazla aksiyona yer vermeyip, aksiyondan ziyade, binlerce sayfa boyunca okuyacağınız karakterleri ve dünyayı size tanıtması; dolayısıyla sizin bu fantastik dünyada rahat etmenizi sağlaması fazlasıyla doğru ve beklenen bir harekettir. Bu tekniği çok büyük kitaplarda Dostoyevski de yapmıştır. Örneğin Karamazov Kardeşler'in başlarında yüzlerce sayfa boyunca karakterler ve olayların arkaplanı anlatılmıştır. Dostoyevski ve daha birçok büyük yazarın da uyguladığı bu tekniği Andrzej Sapkowski uyguladığında nedense insanların eleştiresi geliyor. Anlamış değilim.
.
Bu arada ,kitapta hiç de anlatıldığı kadar aksiyon eksikliği yok. Sadece şunun farkına varmak lazım, Witcher serisini oyuna veya diziye çevirirken en kaliteli sahneleri, en aktif bölümleri seçmek zorundasınız. Çünkü, kitabın tamamını diziye veya oyuna aktaramazsınız; mat kısımları atıp parlak kısımları dahil edersiniz. Bu nedenle, oyuna ve diziye bakarak kitapları eleştirmek bir okurun yapabileceği en yanlış harekettir. Kitabı bu kadar savunuyorum fakat benim de bayılarak, tüylerim diken diken olarak okuduğum bir kitap değildi. Sadece yazar hakkında bilgisi olmayan, 7 kitaplık bir seriyi sadece ilk kitabına bakarak eleştiren insanların karşısında bir fikir belirtme zorunluluğu hissettim.
.
Benim eleştireceğim kısım ise kitabın kendisi değil, Pegasus yayınlarının kitapları basım şekli. Satırlar arasındaki boşluk gereğinden fazla; insanın gözünü yoruyor ve tamamen kitabın maddi
