"Her zaman hayal ettiğin gibi biri olduğundan emin olursan ve etrafında yalnızca insanların en iyilerine yer verirsen ertesi gün öleceğini bilsen
bile bu umurunda olmaz."
Ve zaman yolculuğu imkânsız olsa bile çocukça şeyler yapmanın zamanı biraz olsun yavaşlatabildiğini, akıp giden zamanı her şeyi yoluna koymaya yetecek kadar durdurabildiğini düşündüm.
Eskisi gibi hissedemediğimi fark ettim. Şimdi geceyi izliyor, dinliyor ve hissetmeyi deniyorum. Acı gerçeğe karşı kambur ama sakin bir duruşum var. Canımı sıkıyor. Fakat artık neler hissetmeye değer ki?