İNSAN DİNLENMEKTEN YORULUR BE
Belki de milyonlarca yıl dinlenecekti mezarında.
Ürktü.
Milyonlarca yıl!
"Vay anam vaaaay..." diye geçirdi. Milyonlarca yıl sırtüstü nasıl yatılır? İnsan dinlenmekten yorulur be!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yüksek insan dışına değil, içine kıymet verendir. (vaaaay süper alıntı :-))
“Köy Bakanlığı diye bir şey kuruldu Bakanlık gönderiyor bunları. Köyü kalkındıracaklar..."
Hafiz Ağa, elinin tersiyle gözünün çapağını sildi. Yağlı şapkasını dizine koydu, ince bir gülüşle, anlamlı anlamlı başını kaşıdı. Bir süre duvardaki resimlere baktı. Orada gördükleri aklını başına getirmiş gibi:
"Vay vay vaaaay!.. Vay kara yazılı başımıza gelenleeer.." dedi. “Demek Kemal Paşa’nın Türkiyesi bunlara kaldı ha!.. Keşke görmeseydim bu günleri.”
Geberdikten sonra, mezarda dinlenecekti artık. Hem de yüz yıl, bin yıl, on bin yıl...
Belki de milyonlarca yıl dinlenecekti mezarında. Ürktü. Milyonlarca yıl!
Vay anam vaaaay... diye geçirdi. Milyonlarca yıl sırtüstü nasıl yatılır?
İnsan dinlenmekten yorulur be!