Bir yeri terkettiğimizde orda bizden bir şeyler kalır, orda kalırız. Gitmiş bile olsak ve içimizdeki bazı şeyleri sadece oraya geri dönerek bulabilirz.
O yere gittiğimizde kendi ruhumuza yolculuk ederiz, gittiğimiz yer hayatımızın çok kısa bir bölümünü kaplamış olsa bile ruhumuza giden bu yolculukta yanlızlığımızla yüzleşmemiz gerekir ve zaten yaptığımız her şey yalnızlık korkusundan yapılmıyor mu?
Hayatımız son bulurken pişman olacağımız onca şeyden vazgeçmemiz bundan değil mi?