Vural Aksankur
@vaksankur
Matematik öğretmeni, hepten okur, tümden yazar, scifi/distopya sever. Nanomorf evreninin kurucusu, karakterlerin sözcüsü. Şu aralar bedenlerimiz evrilirse insan olarak kalır mıyız sorusuna cevap arıyorum. O değil de hâlâ insan mıyız?
En çok satanlarda görürseniz şaşırmayın1000Kitap
Ben her zaman yeni yazar kardeşlerime destek olmak için , genelde ilk kitaplarını almaya gayret ederim.
Vural Aksankur kardeşiminde ilk kitabını sag olsun bana hediye etti ,
Genelde yeni yazarlardan tolstoy ,dostoyevski , gibi bir performans beklememek lazım,
Ben polisiye ve bilim kurgu türünde kitap ve film leri çok severim ,
İşin dogrusu Vural Aksankur yazarımızında kitabının ilk kitabı olması sebebi ile çok beklentiye girmemiştim,
Sonuçta yeni bir yazar , genelde yeni yazarların hevesleri kırılmasın diye kötü sıkıcı olan kitaba bile kötü diyemessin ,
Hem destek olmak için hemde benim gözümde bir kitap yaza biliyorsan sen gercekten özel bir insanlardansın ,
İnanın bu kitabın ilk 5,10 sayfasını şöyle göz geçirmek için baktım , kitabı okudukca kitap beni içine cekti ,
Okuma sıramda 10 sıralardaydı , yazar a ayıp olmasın diye üç beş kitap tan sonra okurum dedim ,
Ama göz gecirmek için elime aldıgım kitap ister istemez bir numaraya yükseldi , daha dogrusu kitabı elimden bırakamadım,
Kitabın konusu na gelince :
Bir denizci. Nanomorf ilk kez onun bedeninde yeniden uyandı saçı, sakalı döküldü, kaşlar ve kirpikler insana dair son izler olarak kaldı. Belirli bir süre sonra binlerce oldular , bunlara gri ler dediler,
Sonra bir gün kırmızılar dogdu ,
Vesayire vesayir........
Uzun lafın kısası kitabı elinize aldıgınız zaman nasıl okudugunuzu anlamıyorsunuz , ben bir bilim kurgu seven biri olarak çok sevdim.
İkinci ve üçüncü kitabı mutlaka alacagım ,
Kesinlikle bu kitabı tavsiye ederim ,
Bu kitabı alırsanız Yeni yazarlara destek olmak amacı ile almayın ,
Çünkü kitap sanki yazarlar heyetinden ortak yazılmış bir kitap gibi ....
Yani yeni bir yazarın ilk kitabında bu kadar başarılı bir çalışma yaptıysa ,
İlerleyen yıllarda Belkide bizim de bilim kurguda dünya çapında
📘 Okur Etkileşim Etkinliği – Nanomorf Evreni
Bu hikâye sadece bir anlatı değil; sizlerle birlikte büyüyecek, sınırları birlikte keşfedilecek yaşayan bir evrendir. Amacım bu dünyayı en başından itibaren okurlarla birlikte inşa etmek.
🎁 Katılım Ödülleri
Nanomorf 1 – Değişikler kitabını 1000Kitap’ta “Okunacaklar Listesi”ne ekleyip yorum yapan herkese, romanın ilk bölümü olan “Dosya 01” evrenin ilk kayıt dosyası olarak gönderilecektir.
📁 Dosya 01 Nedir?
Dosya 01, Nanomorf Evreni’ne açılan ilk bölüm, ilk kayıt dosyasıdır.
Bir salgının ardından değişmeye başlayan insanların, “Gri” ve “Kırmızı” olarak ayrıldığı dünyaya ilk tanıklığımız bu dosyayla başlar.
Bu yalnızca bir başlangıç değil; Nanomorf Evreni’ne atılan ilk adımdır.
📖 İmzalı Kitap Katılım Şartları (6 kişi):
1️⃣ Kitabı 1000Kitap’ta “Okunacaklar Listesi”ne ekle
2️⃣ Yorum bırak
🔁 (Opsiyonel) Bu gönderiyi paylaş / alıntıla → çekilişte ekstra şans kazan
⚠️ Seçim Süreci
İmzalı kitap kazananlar kura ile belirlenecektir.
⏳ Süre
Sonuçlar 7 Haziran’da burada açıklanacaktır. Nanomorf evreniyle ilgili yeni dosyalar ve gelişmeler için hesabı takip edebilirsiniz. 
Değişikler 
Vural Aksankur #kitapçekilişi #kitaphediyesi #okumaetkinliği #bilimkurgu #nanomorf #dosya01
Değişikler Vural Aksankur #kitapçekilişi #kitaphediyesi #okumaetkinliği #bilimkurgu #nanomorf #dosya01Bir roman sizi fiziksel olarak hasta edebilir mi?
Öncelikle şunu söylemeliyim: Bu eser, alışılageldik roman kalıplarına girmiyor. Çok parçalı, hem zamanda hem mekânda gelgitlerle dolu, yarı otobiyografik bir yapısı var. Yazar kimi zaman geçmişe gidiyor kimi zaman geleceğe; kimi zaman kendi bedeninde, kimi zaman bir arkadaşının, bir hayvanın, hatta bir böceğin içinde... Derken tüm bu zamanlarda ve zihinlerde kayboluyorsunuz. Geri dönüp "Neredeyim ben, kimim şimdi?" dediğim çok olmuştur.
İlk bölümlerde Minotor'u merkeze alan mitolojiden örnekler var ki konuya hâkim değilseniz bu da odaklanmayı güçleştiriyor. Biraz araştırabilirsiniz ancak buna fazla takılmayın derim. Çünkü bir süre sonra yazarın tarzına alışıyorsunuz ve o an bir şeyi kabul ediyorsunuz: Romanda sürekli kaybolmak, bir eksiklik değil, bizzat yazarın tercihi.
Gospodinov size bir şeyler öğretmek istememiş, empati yoluyla hüznü hissettirmeyi amaçlamış.
Ve açık söyleyeyim kitabın ortalarından itibaren o his gerçekten yüreğinize yerleşiyor; sonrasındaki her sayfada biraz daha yoğunlaşıyor. Hele ki benim gibi ellili yaşların başındaysanız hüznü fiziksel olarak da hissetmeye başlıyorsunuz.
Sanki melankolik bir el kalbinize uzanıp içeriyi usulca okşuyor. Bazen gözleriniz doluyor, bazen içiniz burkuluyor, iyice küçülüyorsunuz. Sonda kuantum fiziğine yapılan göndermeler -kavranması zor da olsa- hüznün mekanik bir karşılığı olduğuna işaret ediyor.
Ama şu kısım çok önemli: Bu duyguların sebebi yazarın anlattıkları değil. Zaten her şey kopuk, dağınık, uçuşuyor. Asıl etki, yazarın yorgunluğunu -belki de vazgeçmişliğini- müthiş bir yoğunlukta hissediyor olmanızdan geliyor. Gospodinov sanki dünyadaki yolculuğunu tamamlamış, artık veda zamanı gelmiş de köşesine çekilmiş; kendi tükenişini izlemeye başlamış gibi. Üstelik kitap boyunca öğrettiği o beden yolculuklarıyla
Dönüşümün Bedeli
Yasemin kokulu saçları yoktu artık kadının; gri, mat ve pürüzsüz bir teni vardı...
Sayfa 76 - Çok pis bir ters köşe, hiç beklemediğim anda gelmişti.