Vural Aksankur
@vaksankur
Matematik öğretmeni, hepten okur, tümden yazar, scifi/distopya sever. Nanomorf evreninin kurucusu, karakterlerin sözcüsü. Şu aralar bedenlerimiz evrilirse insan olarak kalır mıyız sorusuna cevap arıyorum. O değil de hâlâ insan mıyız?
En çok satanlarda görürseniz şaşırmayın1000Kitap
Ben her zaman yeni yazar kardeşlerime destek olmak için , genelde ilk kitaplarını almaya gayret ederim.
Vural Aksankur kardeşiminde ilk kitabını sag olsun bana hediye etti ,
Genelde yeni yazarlardan tolstoy ,dostoyevski , gibi bir performans beklememek lazım,
Ben polisiye ve bilim kurgu türünde kitap ve film leri çok severim ,
İşin dogrusu Vural Aksankur yazarımızında kitabının ilk kitabı olması sebebi ile çok beklentiye girmemiştim,
Sonuçta yeni bir yazar , genelde yeni yazarların hevesleri kırılmasın diye kötü sıkıcı olan kitaba bile kötü diyemessin ,
Hem destek olmak için hemde benim gözümde bir kitap yaza biliyorsan sen gercekten özel bir insanlardansın ,
İnanın bu kitabın ilk 5,10 sayfasını şöyle göz geçirmek için baktım , kitabı okudukca kitap beni içine cekti ,
Okuma sıramda 10 sıralardaydı , yazar a ayıp olmasın diye üç beş kitap tan sonra okurum dedim ,
Ama göz gecirmek için elime aldıgım kitap ister istemez bir numaraya yükseldi , daha dogrusu kitabı elimden bırakamadım,
Kitabın konusu na gelince :
Bir denizci. Nanomorf ilk kez onun bedeninde yeniden uyandı saçı, sakalı döküldü, kaşlar ve kirpikler insana dair son izler olarak kaldı. Belirli bir süre sonra binlerce oldular , bunlara gri ler dediler,
Sonra bir gün kırmızılar dogdu ,
Vesayire vesayir........
Uzun lafın kısası kitabı elinize aldıgınız zaman nasıl okudugunuzu anlamıyorsunuz , ben bir bilim kurgu seven biri olarak çok sevdim.
İkinci ve üçüncü kitabı mutlaka alacagım ,
Kesinlikle bu kitabı tavsiye ederim ,
Bu kitabı alırsanız Yeni yazarlara destek olmak amacı ile almayın ,
Çünkü kitap sanki yazarlar heyetinden ortak yazılmış bir kitap gibi ....
Yani yeni bir yazarın ilk kitabında bu kadar başarılı bir çalışma yaptıysa ,
İlerleyen yıllarda Belkide bizim de bilim kurguda dünya çapında
Vural Aksankur
Ne güzel sözler bunlar. Çok teşekkür ederim Serkan Bey 💐
📘 Okur Etkileşim Etkinliği – Nanomorf Evreni
Bu hikâye sadece bir anlatı değil; sizlerle birlikte büyüyecek, sınırları birlikte keşfedilecek yaşayan bir evrendir. Amacım bu dünyayı en başından itibaren okurlarla birlikte inşa etmek.
🎁 Katılım Ödülleri
Nanomorf 1 – Değişikler kitabını 1000Kitap’ta “Okunacaklar Listesi”ne ekleyip yorum yapan herkese, romanın ilk bölümü olan “Dosya 01” evrenin ilk kayıt dosyası olarak gönderilecektir.
📁 Dosya 01 Nedir?
Dosya 01, Nanomorf Evreni’ne açılan ilk bölüm, ilk kayıt dosyasıdır.
Bir salgının ardından değişmeye başlayan insanların, “Gri” ve “Kırmızı” olarak ayrıldığı dünyaya ilk tanıklığımız bu dosyayla başlar.
Bu yalnızca bir başlangıç değil; Nanomorf Evreni’ne atılan ilk adımdır.
📖 İmzalı Kitap Katılım Şartları (6 kişi):
1️⃣ Kitabı 1000Kitap’ta “Okunacaklar Listesi”ne ekle
2️⃣ Yorum bırak
🔁 (Opsiyonel) Bu gönderiyi paylaş / alıntıla → çekilişte ekstra şans kazan
⚠️ Seçim Süreci
İmzalı kitap kazananlar kura ile belirlenecektir.
⏳ Süre
Sonuçlar 7 Haziran’da burada açıklanacaktır. Nanomorf evreniyle ilgili yeni dosyalar ve gelişmeler için hesabı takip edebilirsiniz. 
Değişikler 
Vural Aksankur #kitapçekilişi #kitaphediyesi #okumaetkinliği #bilimkurgu #nanomorf #dosya01
Değişikler Vural Aksankur #kitapçekilişi #kitaphediyesi #okumaetkinliği #bilimkurgu #nanomorf #dosya01Serkan yavuz isimli okura yanıt verildi
Vural Aksankur
Çok teşekkür ederim Serkan bey 🙏
Siz beni yalnız sanıyorsunuz ya…
Asla tek başıma yolculuk yapmam. Fakat benimle olanlar çıplak gözle görülmez. Sınırdan bir sürü insan geçiren bir insan kaçakçısı gibiyim.
Vural Aksankur
Asla tek başıma yolculuk yapmam. Fakat benimle olanlar çıplak gözle görülmez. Sınırdan bir sürü insan geçiren bir insan kaçakçısı gibiyim. Onların bir kısmı artık hayatta değil. Diğerleri, tam tersine, fazlasıyla canlı ve meraklı, her şeye dokunuyorlar, her şey hakkında soru soruyorlar, kayboluyorlar, gruptan ayrılıyorlar. Havaalanındaki dedektörler onları yakalayamıyor.Bu kıtanın en beklenmedik ve en zamansız yerlerinde, hatta havalimanlarının kimliksiz alanlarında, bu ayrı devlette, beklenmedik yüzler biter. Münih havaalanında çayımı yudumlarken etraf birden gürültülü ve rengârenk Çingene kalaycılarla doluyor. Polisler onları fark etmiyor, dedektörler de gümüş bileziklerinden, ağır tava ve bakır kaplarından ötmüyor. İşte babaannemin arkadaşı yaşlı Çingene Rusaliya da burada, lale desenli başörtüsü, kocaman ahşap tarağıyla, papatya toplamaya gelmiş. İçtiğim, papatya çayı, anahtar bu. Burada, Münih havaalanında papatya yetişmez, demek istiyorum ona, ama Rusaliya bana bakmıyor. O anda onun için benim de mevcut olmadığımı anlıyorum, polislerin de, dedektörlerin de, hatta o koca terminalin bile... O hâlâ inşa edilmemiş. Onun yerinde uçsuz bucaksız bir papatya tarlası yayılıyor.
“İnsan bazen unutmak istediği kişiyi daha çok hatırlar.”
Vural Aksankur
Kendini uyumaya zorlamak gibi