Jirem Derin
@vaktiyle
Kestirme düşünceler kalfası
Kibrin, kendiyle gurur duymanın zararları konusunda bu gün bir vaaz verecek olursanız eminim oldukça kalabalık bir seyirciyi etrafınıza toplayabilirsiniz. İnsanlar kendilerini o kadar boş ve beş para etmez görmektedirler ki, gururlarını ve öz saygılarını lanetleyecek herhangi bir kimsenin peşinden kolaylıkla gidebilirler.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tahminimizden de çok insan davranışlarının değerini davranışın niteliğine göre değil de davranışın nasıl karşılandığına bakarak değerlendiriyor. Pasif durumdaki şahıs -yani kendisi için herhangi bir davranışta bulunulan birey- davranışı etkili veya etkisiz hale getirecek gücü kazanıyor bir anda. Davranışı etkin olarak yapanın da hiçbir işlevi kalmıyor. Böylece hayatımız boyunca yaşayan ve hareketlerini yönlendiren bilinçli bireyler yerine gösteri sanatçılarından ileri gidemiyoruz.
Toplumları derinden sarsan sosyal, politik ve ekonomik faaliyetlerin nedeni büyük ölçüde insanların benliklerine duydukları sevgi ve saygıyı kaybetmelerinde yatıyor. Daha net bir şekilde ifade etmek gerekirse, benlik duygusunun yitimi ve kitle hareketlerinin başlaması toplumumuzdaki tarihsel değişimlerin birer sonucu olarak karşımıza çıkıyor. Bu da gösteriyor ki, her şey den önce totalitarizme ve bizi özümüzden uzaklaştıran her şeye karşı koymamız ve onurumuzu yeniden kazanmamız gerekiyor.
Faşizm ve Nazizmin güç kazanmalarının tek nedeni Mussolini ve Hitler'in iktidar hırsı değildir. Bir ulus ekonomik yokluğa yenik düşmüşse ve psikolojik olarak da boşluğun ve bunalımların eşiğindeyse, totaliter rejimler her zaman boşluğu doldurmak için harekete geçerler. İnsanlar artık dayanamadıkları endişelerden kurtulmak uğruna özgürlüklerinden vazgeçmeye dünden razıdırlar.
Yalnızlığı saf dışı bıraktığı için olsa gerek, toplumda sevilmek ve kabul görmek beraberinde inanılmaz bir gücü getirir. Sosyal grupların içinde yerini almış birey rahattır; ana karnındaymışçasına güvende hisseder kendini. Özde bağımsız olmayı dileyen benliğinden vazgeçmek pahasına da olsa, geçici bir süre için yalnızlığını bertaraf edebilmiş ama yalnızlık krizlerinde tek gerçek kurtarıcısı olacak 'iç gücünü' yine reddetmiştir. "İçleri doldurulmuş insanlar" ne kadar "birbirlerine yaslanırsa yaslansınlar" hep yalnız olmaya mahkumdurlar çünkü "içi boş" insanların onlara sevmeyi öğretebilecek bir dayanakları yoktur.