Jirem Derin
@vaktiyle
Kestirme düşünceler kalfası
Doğa ve İnsan
Yazar, ağaçlar ile insan yaşamı arasında ilişkiler kurarak bizlere "yaşam" üzerine bazı tercihler sunmuş. Bir yandansa geçmişe olan özlemini dizelere dökmüş ve bunları çok hoş cümlelerle gerçekleştirmiş. Ben kitabı okurken hem doğaya/ağaçlara olan sevgi ve saygımı pekiştirdim. Hem de yeni bakış açıları edindim. İçindeki görseller ve "yeşil" ise insana huzur veriyor. Bence sıkılmadan hoşça okunacak bir kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Budanmış Meşe
Nasıl da iğdiş etmişler ağaç seni,
Nasıl da tuhaf duruşun, nasıl garip!
Nasıl da çekmişsin binbir çile,
Kalana kadar içinde safi inat ve irade!
Ben de senin gibiyim, küsmedim
Şu iğdiş edilmiş, çileli hayatıma
Günbegün çektiğim eziyetin içinden
Çeviririm alnımı ışığa.
Latif ve narin ne vardıysa içimde,
Hoyratça kırdı geçirdi dünya,
Memnunum, barışığım yine de,
Sabırla yeni yapraklar veririm
Yüzlerce kez kırılmış dallarımdan
Ve tüm acılara rağmen hâlâ
Aşığım ben bu divane dünyaya.
Gezginde tüm hazların en hası, en incesi vardır, zira sevinci tadarken geçici olduğunu da bilir.
Her gün yanımızdan geçip gidiyor dünyanın bereketi; her gün açıyor çiçekler, parlıyor ışık, gülüyor sevinç. Bazen minnettarlıkla doyasıya içiyoruz bu bereketi, bazen de bıkıp hırçınlaşıyor, adını bile anmak istemiyoruz, oysa etrafımızda her daim bir dolu güzellik var. Zaten sevincin en güzel tarafı, tesadüfi ve bedava olmasıdır; özgürdür sevinç ve Tanrı'nın armağanıdır herkese, ıhlamur çiçeğinin esip gelen kokusu gibi.