“Yapraklara, dallara, yeşillere, allara,
nice nice yıllara gülüm, nice nice yıllara
Yaprak dala al yeşile yaraşır,
gayrı bundan böyle vermem seni ellere…”
tam o sırada bakışları önünde duran yazı masasının üstündeki mavi vazoya takıldı. vazo boştu, yıllardan beri ilk defa doğum gününde boştu. Korkudan titredi.