Nedamet Dergisi 4. Sayı: Aynalı MartinEdebiyat
Puan vermedi·70 syf.·
2026 47. kitabı
Tüm Dergi Sevenler Ekran Başına!
Öncelikle buram buram emek kokan bir sayı var masamızda, orası kesin. Yalnız şöyle sahaya tarafsız bir gözle baktığımda, skoru etkileyen birkaç taktiksel hata gözümden kaçmadı ki eminim şahane kadronun da dikkatinden kaçmamıştır. Aslında bunları yazmama gerek bile yok ama önümüzdeki sayıları da merakla ve heyecanla bekleyen biri olarak naçizane yorumlamak istedim.
Dergide öyle metinler var ki bayılarak okudum. Özellikle şiirler hayran olunası boyutta, hatta ‘Keşke şiire daha fazla yer verilseydi’ dediğim bile oldu. Boş bulunup bir sonraki sayfayı ‘belki bitmemiştir’ diye kontrol edecek kadar çok beğendim diyebilirim.
Tabii bu birkaç metni okurken de ‘Bitir artık hoca, bitir! Maç uzatmalara gitti!’ dediğim gerçeğini de değiştirmiyor. Ve benim gibi diğer okuyucuları da rahatsız ettiğine inandığım bir başka konu da dil bilgisi hataları oldu. Satır sonunda başını alıp giden kelimeleri editörün büyütecine bırakıyorum. Ama oturup o kadar emeği gözardı edip 8648 cümle kurmayacağım bununla ilgili. Zaten diğer sayılarda dikkat edileceğine de eminim.
Kapanış konuşmasını yapmadan önce Vefa Sayısı’na bir selam ederim. ‘Sen ne mükemmeldin be..’ deyip anmadan geçmek kesinlikle haksızlık olurdu!
Bir sonraki sayıda ve bolca şiirle görüşmek üzere, teşekkür ederim canım 
Nedamet Dergisi :)
“ Bilsen
Sana yazmamak için
Kaçıncı şiirimi yazdığımı ”
Yakuphan Ustaoğlu
“Bir İnce Memed giderse,on bin,yüz bin İnce Memed gelir.”
Her zaman gözümü korkutan seriyi 4 aylık sürede tamamlamış bulunmaktayım. 4 cilt şeklinde yazılmış olan İnce Memed serisi aslında bir başkaldırı romanıdır diyebilirim. Her ciltte haksızlıklara,yolsuzluklara,acımasızlıklara karşı yapılan bir mücadelede halkın içerisinden İnce Memed karşımıza çıkarıldı. Okudukça şunu anladım ki zalimler sadece isim değiştiriyor. Kitap bittikten sonra insan bir boşluğa düşüyor. Acaba İnce Memed’e ne oldu diye? Çünkü ben hep sonunda bir ailesi olur ve mutlu sonla biter diye düşünmüştüm (: Yazar sonunu biraz da bizim hayal dünyamıza bırakmıştır diyebilirim.Yaşar Kemal’in ömrü vefa etseydi beşinci cildini de yazacağını ve Türk edebiyatının önemli külliyatından birisi olduğunu söyleyebilirim. Mutlaka okunmalı ve okutulmalı. İyi ki okumuşum dediğim bir seri oldu benim için. Bu yolculukta bana eşlik ettiği için 
İklima hanıma da çok teşekkür ederim. Güzel bir okuma süreci gerçekleştirdik.
Keyifli okumalar (:
Sultaniyegah İstanbul, rahmetli Beynun Akyavaş'ın nefis bir kitabı. Kitap, kendisinin muhtelif dergilerde yayımlanmış yazılarının bir araya getirilmesi ile meydana gelmiş.
Kitap altı bölümden
10/10
2026 18. kitabı
“Bir çocuğun kalbine düşen her iyi örnek, zamanla bir davranışa, bir değere dönüşür. Çünkü bir çocuk anlaşıldığında cesaretlenir, görüldüğünde kendini kıymetli hisseder, duyulduğunda ise dünyaya ışık
GökçenRoman
“Bu kitap bana şunu öğretti: Bazı yaralar kapanmaz… sadece sessizleşir.”
Loresima’nın Gökçen romanı, çocuklukta başlayan bir bağın, yıllar sonra yeniden karşılaşmayla nasıl küllerinden doğduğunu anlatan acı, sevgi, vefa ve kader dolu bir hikâye.Gökçen ve Murathan’ın aynı lojmanda başlayan masum dünyası, bir anda gelen acı bir haberle paramparça olur.Yirmi yıl sonra yeniden karşılaştıklarında ise anlarlar ki:Hiçbir şey gerçekten bitmemiştir.Anılar toprağın altından bile geri dönmeyi bilir.
“Sarılan yaralar kapanırdı… ama benim yaram sarılmamıştı. Sessizdi, ama en derinde.”
“Unutmak kolaydır sanırdım… meğer en zor olan hatırlamaktı.”
“Gözlerinden tanıdım seni… çünkü bazı bakışlar insanın ömrüne kazınır.”
“Ölüm o kadar güç değildir… unutulmak yamandır.”
Pamuk ve Kepçük’ün kurduğu o küçük dünya, aslında iki çocuğun sığınağıydı.O dünya yıkıldığında, ikisi de başka hayatlara savruldu.Ama bağları hiç kopmadı.Bu, kitabın en vurucu yanı.
Gökçen’in sessiz yaraları, Murathan’ın içindeki fırtına…İkisi de büyümüş ama iyileşmemiş.Zaman sadece üzerini örtmüş.
“Gökçen, benim için sadece bir roman değil; çocukluğun, kaybın ve yarım kalmışlığın içimde bıraktığı izlerin yankısıydı.Bazı insanlar unutulmaz… çünkü insan unutursa ölür.Ama ben anladım ki: Bazı anılar toprağa gömülse bile, kalp onları hep yaşatır.”
Merhaba kitapsever dostlarım
Kitabın Adı- Adsız Roman
