Kalan kim, gidenlere inat
Dert, garibanlık
Düşünceler ve her batıl
Gidiyor birileri, bir şeyler
Saatler, ömür, akıl...
O geri kalır mı
Zoruma da gidiyor..."
Kendi içinde; "Yalnızlık, Yaşamlar, Zühd, Şehadet" isimli dört ana başlık altında toplanmış şiirlerden oluşan bir şiir kitabı #yagmurluhisler
"İnsan acelecidir.
Evet, geç ve güç öğrendim
Acele ede ede etmemeyi
Saati değil, vakti
Serden hayr doğacağını
Hayrdan şer
Öfkenin sevgiden vefalı olduğunu
Güzel olduğunu ölümün hayattan."
Ara ara okumalarim arasına şiir kitapları almayı seviyorum. Şiirin ruha iyi gelen bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Bir fincan kahve eşliğinde, sessiz sakin ortamda okumayı seviyorum. Bu kitap içinde yine önce sessizliği, sonra kahvemi hazır ettim
GANİ YAHUT KAFi
"Koşmak zorundasın
Bu dünya böyle
Evet, makam mevkiyle
Değil aşkla sevgiyle
Devrilen atı vururlar
Koşmayan; zahid yahut alelade maktül."
Sizler için birkaç alıntı bırakıyor ve herkese keyifli okumalar diliyorum. Sizler şiir kitabı okuyor musunuz? Şiir kitapları için nasıl bir ortam tercih ediyorsunuz? Yoruma sevdiğiniz bir şiirden birkaç satır ekler misiniz?
Beyaz Leke (Abartıldığı Kadar İyi Mi?)Eleştiri
Puan vermedi
Özellikle Wattpad camiasına dahil olan neredeyse her okurun duyduğu bir kitaptan bahsedeceğim: Beyaz Leke... Öncelikle şunu belirtmeliyim ki, bu yorum eleştiri amacıyla yazıldığından kaynaklı bol bol spoiler içerecektir. Gerekli uyarılar yapıldığına göre yiyeceğim muhtemel linçleri göze alarak konuşmama başlıyorum.
Öncelikle Beyaz Leke distopya türüne dahil olarak satışa sunulmuş bir kitap. Ana kadın karakterimizin ismi Eftalya Atalar, ana erkek karakterimizin ismi ise Tugay Demir Çeviker. Eftalya Atalar bir avukatken, Tugay ise bir örgüt lideri. Her şeyden önce beni rahatsız eden ve kurgudan uzaklaştıran şey kitabın distopya olarak pazarlanmasına rağmen daha çok bir aşk romanı özellikleri taşıması. Elbette bir roman diğer unsurların yanında aşk içerebilir ancak bu kitabı okurken sürekli aşk fazla ön planda tutulmuş ve tamamen bir aşk romanı haline gelmiş gibi hissettim. Mesela eğer bir kurgu distopya ise ben öncelikle detaylı işlenmiş bir distopik evren bekliyorum, bu kurgu ise bu isteğimi karşılamadı. Yazılmış bir baskıcı devlet vardı fakat bu evren detaylandırılmamıştı. Sadece arka planda baskıcı bir hükümet olduğu söyleniyordu. Tek detaylandırılan yer ada hapishanesinin içi ve krallıktan kişilerdi. Onlar da Tugay ile Eftalya aşkında dram yapabilmek içindi. Yani bir distopik kitap değil, dramatik aşk kurgusu gibiydi. Başka bir hoşuma gitmeyen şeyse yazarımızın Tugay'ı mükemmel ve kusursuz bir erkek karakter olarak yazmaya çalışırken Eftalya hariç herkesi arka planda bırakmasıydı. Ben bir kitap okurken o kitapta kendimi ana kadın karakter gibi değil de orada onları izleyen görünmez bir kişi gibi hissederim. Bu sebeple de hiçbir zaman bir romanı okurken sırf erkek karakter kadın karaktere iyi davranıyor diye onu sevmem. Bir erkek karakteri sevmem için sadece müstakbel
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·200 syf.·
2026 133. kitabı
Kendi klasiklerimizi de okuyalım düşüncesi ile okuma listemin arasına serpiştirdiğim kitaplardan biri bu güzel eser. Tanzimat dönemi edebiyatı olarak etiketlenmiş. Karşımda sanki bir meddah varmış ve bana güzel bir hikaye anlatıyormuş gibi hissettirdi. Derin psikolojik tahliller, şaşırtıcı bir kurgu beklememek lazım Zaten edebiyatımızın roman türünün henüz ilk eserlerinden biri. Daha çok masalsı bir tarafı var. Sanırım döneminin özelliği bu.
Batılılaşmanın nasıl olması ya da nasıl olmaması gerektiğini anlatıyor.
Eserde iki zıt katakter var. Eflatun, zengin bir mirasyedi, tembel, hovarda, elindekinin kıymetini bilmeyen, birçok erdemden yoksun, kendi köklerinden ve geleneklerinden utanan, eğitimine önem vermemesine karşın yabancı kelime süslü konuşmaları ile bilgiçlik taslayan biri ve yazarın gözünde yanlış batılılaşmanın temsilcisi. Rakım ise çalışkan, dürüst, vefalı, imkansızlıklarına rağmen kendini eğitmiş, geleneklerine sıkı sıkı bağlı ancak batı kültürünede son derece hakim, Eflatunun tam zıttı bir karakterdir. Ama eser bu ikilinin beraber macerasını konu edinen bir yapıda değil. Büyük kısmı Rakım 'ın güzellemesi üzerine ve arada bir Eflatun ne yapıyor diye dudak bükülerek göz atma şeklinde ilerliyor.
Tabi eserin masalsı ilerleyişinde Eflatun rezilliklerden rezilliklere düşerken, Rakım neye el atsa başarılı olur, her işi rast gider, huzurludur, mutludur, çok zengin olmasa da para bir şekilde onu bulur, ev hayatında kıskanılacak derecede huzurludur, tüm kadınlar onun peşindedir, ona hayrandır. Gözde bir levanten ona metres olabilmek için yanar tutuşur ve emeline ulaşır, ders verdiği iki İngiliz gençkızdan biri onun aşkından verem olur, diğeri Mısır'a kaçar umutsuz sevdasından. Borç ile aldığı kelepir cariyesi zamanla bir huriye dönüşür ve efendisini tapar derecede
Masal tadında gerçekler bir bir yüzümüze çarpıyor, dikkatli olmak lazım. Müthiş bir devrim ve akabinde gelen çiğ süt emmişlik. Ah Boxer, vefalı kekim.
Asil Refet
Refet, Fatma Aliye ile tanışma kitabımdı ve ben Refet'i çok sevdim. Ana kız verdikleri hayat mücadelesi, vakur duruşu, ilime olan sevgisi, hayatını kurmanın yolunu başka yerlerde değilde ilimde aramasıyla, çalışkanlığıyla Refet, kalbimde yer eden bir karakter oldu. Şule, Şahap, ve Cazibe'yi de Refet'e olan vefalı dostluklarıyla sevdim. Hatta devam kitabı olsa ne güzel olurmuş diye de düşündüm. Kitabı bitirdiğimde inşallah bundan sonra daha mutlu olmuşsundur Refet dedim. Şunu da eklemeliyim ki içinde geçen kelimelerle (altında dip not halinde günümüz karşılıkları verilmiş) eskiden ne kadar zengin bir dilimiz olduğunu ve bunu ne kadar daralttığımızı bir kez daha fark ettim. Okuyun bence.
“Ah, zavallı kurbanları düşmanlığımızın”1000Kitap
*Spoiler
CAPULET
Gel kardeşim, Montague, bana elini ver.
Kızımın mirası bu, fazlasını isteyemem.
MONTAGUE
Ama fazlasını verebilirim ben sana!
Kızının heykelini dikeceğim som altından,
Verona bu adla bilindiği sürece,
Daha üstün bir heykel dikilmeyecek
Vefalı ve sadık Juliet’inkinden.
CAPULET
Aynı ihtişamla Romeo da duracak karısının yanında;
Ah, zavallı kurbanları düşmanlığımızın.
Büyüklerin düşmanlığının bedelini çocukları ödüyor ama çocuklar da nasıl aceleci. Rahip boşuna “Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar, ölümleri olur zaferleri” demiyor. Yaşamları o cümleyle mühürlenmiş aslında..
Kitabı 2. kez okuyuşum, ilk okuyuşumda bu kadar içselleştirmemiştim açıkçası ancak bu sefer daha bir hoşuma gitti. Ara ara kafa dinlemek için okunabilecek kitaplar arasında artık benim için.